काही वर्षांपूर्वी मी एक छोटी कथा ऐकली होती, ज्यात एका कंपनीचा अनुभव नमूद केला होता, एका महत्वाच्या बदला बद्दलचा. मला भावला आणि कदाचित मी त्याबद्दल सुतवाच्य केलं पण होत ह्या आधी.
तर त्या कंपनीत उन्हाळ्याच्या दिवसात एक गोष्ट प्रकर्षाने जाणवली, एक निरीक्षण होत ते. काय व्हायचं, मोठ्या मोठ्या साहेबांचे वाहनचालक दिवसभर इकडे तिकडे उन्हातान्हात बसले असाचये. दिवसाच्या शेवटी जेव्हा ते ड्राइव्हर वातानुकूलित गाडीत बसायचे साहेबांसोबत तेव्हा घामाचा वास नको वाटायचा दिवसभर भरपूर काम झाल्यावर. ह्या वर उपाय म्हणून मग सगळ्या ड्राइव्हर ना एक छानशी जागा बसण्यास देण्यात आली. म्हणजे ते तेथे गरज असल्यास त्यांचा गणवेश बदलू शकतात, आराम करू शकतात. ई. म्हणजे त्यांच्या कपड्यांना स्वच्छ धुतलेल्याचा सुगंध येईल, गाडीत बसणाऱ्या साहेबांना देखील छान प्रसन्न वाटेल आणि दिसेल.
तसेच खाजगी ड्राइव्हर जे असतात त्यांच्या बद्दल थोडसं:
मी सध्या ऑटो रिक्षाने ऑफिस मधे येणं जाणं करते, ठरवलेला आहे. सध्याच्या दिवसांनुसार ड्राइव्हर आणि मागे बसलेला / ली मधे पारदर्शक पडदा लावला आहे.
मी स्वतः अनेक वर्ष गाडी चालवल्यामुळे मला कुठल्याही वाहनात बसलं कि रस्ता दिसला पाहिजे च. हा माझा स्वतःचा नियम.
सुरवातीचे सगळे दिवस मी जेव्हा ह्या ऑटो ने ये जा करायला लागले तेव्हा माझ्या निदर्शनात आले कि ऑटो काका / भाऊ एकच शर्ट घालत आहेत आणि तो पण थोडासा जुनाच झालेला.
काही दिवसांपासून माझे "हे" म्हणतच होते माझे कपडे द्यायचे आहेत, मग ह्यांना विचारलं, त्या भाऊंना विचारलं आणि काही कपड्याचे जोड दिले त्यांना.
आता माझ्या दृष्टीपथात येणारे भाऊ, त्यांचे कपडे आणि मग रास्ता आता चांगले भासू लागले आहेत. आता पुन्हा एकदा हे पक्के झाले कि कपडे / पोशाख दुसऱ्यांसाठी सुद्धा महत्वाचे असतात.
"एका दगडात तीन पक्षी" असं काहीसं झालाय माझं. ब्रँडेड कपडे दिले गेले, त्या भाऊंच्या कामी आले आणि माझ्या डोळ्यासमोर विविध फ्रेश रंग मांडले गेले. अहाहा. भन्नाट.
Listen to this story on YouTube: https://youtu.be/5Kc8WJEIias
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा