माझी आई कधीच ह्या भिशीच्या भानगडीत पडली नाही, सहज शक्य होतं तिला, पण का कुणास ठाऊक नाही उतरली त्यात. अगदी आदरभावाने, कुठलाही किंतु-परंतु नाहीच, पण मला देखील कधी त्याची आवड निर्माण झाली नाही, किंबहुना घर आणि ऑफिस ह्यातून फुरसत काढली गेली नाही भिशी साठी. कचेरीचे काम संपले नाही तर घरचे सुरु होत असे. असो. भिशी म्हणजे माझ्या दृष्टीने एक तर महिलांची किंवा पुरुषांची असते. भिशी हि एक फार अप्रतिम कल्पना आहे ज्यात एक खास विशिष्ट्य जमापुंजी उभी होते. महिन्यातून एकदा सर्वांची गाठभेट होते, हास्य, गप्पा पेरल्या जातात, उत्कृष्ट चविष्ट विचारपूर्वक केलेलं बहुतांशी घरचं सर्वांसोबत मस्त फस्त केलं जातं. प्रत्येक महिन्यात एक ठराविक विषयावर चर्चा केली जाते किंवा त्या पद्धतीने एकंदरीत संपूर्ण कार्यक्रम पार पडतो आणि तेथेच पुढील महिन्यात कुठे गाठ-भेट हे देखील निश्चित केलं जातं. एक बहुस्मरणीय असा अनुभव भिशी देऊन जाते, उत्साह, ऊर्जा मिळते आणि सर्वात महत्वाचं म्हणजे एखाद्याला जर त्या महिन्यात जमापुंजीची गरज भासली तर सगळे जण हिरीरीने मदत करतात.
गेले काही वर्ष दर महिन्याला आम्ही आवर्जून भेटण्याचा आटोकाट प्रयत्न करतोच. त्या दिवशीची थीम जी असेल त्यावर भाष्य करतो, ऐकतो, त्या पद्धतीने किंवा जसं जमेल तस्स साग्रसंगीत घरच्या पदार्थांचा आस्वाद घेतो, दर महिन्याला वेगवेगळ्या मित्रांच्या / आप्तेष्ठांच्या घरी. समविचारी लोकांशी, मित्र-मैत्रिणींशी गाठ-भेट होते, वैचारिक आदान प्रदान होते. उत्साह, ऊर्जा अगदी महिन्याभर टिकेल इतकी निर्माण होतेच कारण सर्वांनी एकसंघ रितीने, उच्चारातून निर्माण झालेल्या त्या प्रासादिक, आशिर्वादात्मक लहरी असतात. आणि हो ज्यांना जेव्हा ज्याची गरज पडेल तेव्हा अख्खा ग्रुप मदतीसाठी सदोदित तय्यार, सर्वार्थाने, माहिती पुरवणे, प्रार्थना करणे आणि इतर बरेच काही. किंबहुना ह्या अश्या दर महिन्याला विशेषतः एकादशीच्या दिवशी भेट घडल्यामुळे प्रतिबंधात्मक असा मार्ग साध्य होतो प्रत्येकाला जे तेथे उपस्थित आहेत, त्या वास्तूच्या आजूबाजूला असलेल्या प्रत्येक सजीव निर्जीव घटकांवर, अनेक मैल लांब आणि टिकतो देखील, बराच काळ. आणि ह्यात उपस्थिती लावणारे महिला आणि पुरुष देखील आहे, विविध्य पातळीवर काम करणारे असे तज्ज्ञ, अगाध ज्ञानाने परिपूर्ण तरी देखील एकत्र. बघा तर मंडळी आहे कि नाही आमची भिशी खास आणि हटके, असंख्य उपयुक्त लहरी ची जमापुंजी निर्माण करणारी.
