बुधवार, १७ मे, २०२३

तिला वेळ देऊन तर बघा

माझ्या आंतरराष्ट्रीय विद्यापीठात आणि प्रकर्षाने माझ्या विभागात खूप तरुण मुली आहेत. सध्याच्या नियमांनुसार विद्यावाचस्पती होणं अत्यावश्यक आहे प्रत्येकालाच. त्याच प्रमाणे ह्या सगळ्या नवतरुणी पण संशोधन करत आहेत. सगळ्याजणी घरदार, पूर्णवेळची नोकरी सांभाळून शिवाय जीव तोडून संशोधन पण करत आहेत सातत्याने गेली अनेक वर्ष सलग. इतक्या प्रचंड प्रमाणावर कामं त्यामुळे झपाटल्यासारखे वागणे, घड्याळाच्या काट्यावर. 

इतक्यातच खूप मस्त सप्तरंगी चित्र बदललेलं आढळलं मला, अचानक आणि जसा कि हवेत बदल झालायं, दिशा आणि गती जणू बदलली आहे. म्हटलं कश्यामुळे असेल अचानक? काय असा बदल झाला? कारण कामे तेवढीच आहेत कचेरीत, किंबहुना कणभर वाढलेली आहेत, मग? आणि नखशिखान्त बदल त्यात सगळ्याच्या सगळ्या बदलल्या. आधी पण छान दिसत असतं त्या, पण आता काही चमक वेगळीच आहे, मॅचिंग ची बहार आली आहे, खूप ढिगाने नवनवीन ड्रेस परिधान केले जात आहेत, केशरचना वाखाणण्यासारखी भन्नाट झाली आहे, आणि असे बरेच काही. 

माझ्या पिटुकल्या मेंदूला किंचितसा ताण दिल्यावर लक्षात आलं एक तर ह्या सगळ्या जणी विद्यावाचस्पती नुकत्याच झाल्या आहेत किंवा त्यांचे शोध निबंध सबमिट झाले आहेत. अहाहा च. मोठी जबाबदारी उत्कृष्ट रित्या पार पडल्याचा तो साज सहज चढला आहे सर्व जणींवर. आता हातात राखीव वेळ आहे त्याचा सदुपयोग उत्कृष्ट रित्या केल्या जातोय. त्यामुळे त्यांनाच नाही तर त्यांच्या आजूबाजूच्या सर्वांवरच त्याचा जगावेगळा परिणाम जाणवतो आहे, एक वेगळी ऊर्जा निर्माण झाली आहे. वेचून शोधून दागिने मिरवले जात आहेत. अहाहा. 

हे सगळं दृश्य डोळ्यात साठवणं अवघड आहे मला. त्यावरून आठवलं, शोधनिबंधावर काम सुरु असतांना घरी आणि दारी जरा ह्या माउलींचा / मुलींचा हात मोकळा राहील ह्याकडे लक्ष द्या आवर्जून. मग बघा थोडासा जरी जास्तीचा वेळ मिळाला तर ह्या १० हत्तीची ताकद एकवटून जास्त जोमाने सर्वदृष्टीने कामाला लागतात, झकास दिसतात, प्रसन्न राहतात, बाकीच्यांना उत्साहाचा झरा प्रदान करतात आणि काही दिवसांची कामे काही मिनिटात मार्गी लावतात. थोडासा कामाचा जोर कमी ठेवा, मदत करा सर्वतोपरी आणि बघा त्याचे अगणित फायदेच फायदे. 

सगळ्याच जणी आपापल्या ठिकाणी फार मोठे कार्य करत आहेत, धडपड करत आहेत, पेरत आहेत आणि उंची गाठत आहेत. कामं हि प्रत्येकाची जबाबदारी आहे. त्यामुळे एक मेका साह्य करू अवघे धरू सुपंथ.... 


कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

2459: Freshly Ground Nostalgia

The last time I visited a flour mill, I think I was in 5th standard or somewhere around that age. I had gone along with my father, mostly fo...