कालाय तस्मै नमः

ह्या बदलत्या कालानुरूप आपल्या सवयींतला बदल थोडक्यात मांडण्याचा प्रयन्त केला आहे. कुलूप किल्ली, फोन, स्मार्ट फोन आणि आता घर, ई. चा हा प्रवास. 

मी असं ऐकलं आहे कि काही गावात तर कुलूप विकलं पण जात नाही, दाराला कड्या पण नसतात आणि सदोदित दार उघडेच ठेवण्याची प्रथा आहे. आधी बहुतांशी फक्त आतून दाराला कडी लावली जायची. बाहेरून आणि आतून कडी हा प्रकार काही वर्षांपूर्वीच आला, Latch / ल्याच नावाचा प्रकार आला, भरपूर गल्लोगल्ली किल्ली तयार करणारे बसू लागले, प्रथा ३६० अंशानी बदलल्या आणि विविध किस्से ऐकायला येऊ लागले.

म्हणजे दाराला फक्त आतून कडी असतानां कधीच किल्ली विसलरी नाही, किल्ली करणारा असा माणूस असतो ई. ची कल्पना पण नव्हती. आणि आता तर सर्रास झालंय, काय? प्रत्येकाकडे किल्ली चा जोड. म्हणजे माझ्या एका घरी ४ माणसं आहेत, आणि ५ किल्ल्यांचे जोड. प्रत्येकाकडे एक आणि शेजारी एक. सर्रास झालयं आत किल्ली विसरणं, इतके जोड असून देखील. काय म्हणावं ह्याला आता. देवा. आधी किल्ली हातात येणं म्हणजे किती मोठी जबाबदारी असायची. आणि आता रुटीन. 

जेव्हा साधा काळा गोलगोल डायल असलेला डब्बा = फोन घरी आला तेव्हा सगळे नंबर खडान्खडा पाठ असायचे सगळ्यांचेच. मग ती नाळ कापली गेली (टेलेफोन ची वायर हो) आणि स्मार्ट म्हणणारा डब्बा आला हातात. आता स्वतःचा नंबर पाठ असला तरी पुष्कळ झालं. इतकं त्या तंत्रज्ञानाच्या आहारी गेलोत आपण. अगदी ह्या कुलूप किल्ली सारखे.

सगळी लक्षात ठेवण्याची ताकद गेली कुठे? मला इवलासा अंदाज आहे, सदोदित तो अवयव हातात आणि "खाल मुंडी पाताळ धुंडी" अशी अवस्था, मग काय डोंबल लक्षात राहणार घरातून बाहेर जातांना किल्ली आणि बाकीच्या आवश्यक वस्तू घेऊन बाहेर पडावं ते. अशक्य आणि अवघड सगळं. आणि आता तर काय कुलूप किल्लीचा पण जमाना हळू हळू संपतोय, सगळंच कि-लेस. त्याचे अजून परिणाम / दुष्परिणाम नाही आले समोर एवढे. असो. "कालाय तस्मै नमः". 

Listen to this experience on YouTube: https://youtu.be/Hb94rfjFHgQ

#latch-and-key #two-way-lock #locking-system #no-lock-homes #multiple-keys #forgetfulness #smart-phone #poor-memory #lost-memory-strength #changes #360-degree-change #key-makers