शब्दा पलीकडले ...

गेला एक दीड महिन्या पासून माझ्या दिनक्रमात अतोनात बदल झाले आहेत. त्यातला एक महत्वाचा बदल म्हणजे रोज एक नारळाचे पाणी घेते, शहाळं. रोज तर मी ह्याची नोंद घेतच होते पण आज काही प्रकर्षाने जाणवलं. रोजच्या शहाळ्याची चवीची कधीच पुनरावृत्ती झाली नाही, खरंच निसर्गाचं आश्चर्यच ते. कधी अतिशयच मधुर, तर कधी साधं चवीचं पाणी तर कधी जरा चव-विरहितही. अनेक आकार, प्रकार आणि रंग छटांचे शहाळे अनुभवले. त्यावरून असं वाटत कि ज्या ठिकाणी हे नारळाचं झाड आहे, तिथली रेती, हवा, पाणी, उंची, वय, कश्या हेतूने लावलेत, कुणी लावलेत, एकंदरीत देखभाल, frequency उतरवण्याची, शेतकऱ्यांचे अपार कष्ट, प्रेम, आशीर्वाद ... असे अनेक गुणधर्म लक्षात आले.

ह्या सर्वा पलिकडचे  म्हणजे कसं काय त्या मोट्ठ्या नारळात पाणी जातं, आणि त्याची चव इतकी गोड / मधुर कशी असते आणि ते बऱ्याच रोगांवर किंबहुना रोग होऊ नये म्हणून का पितात ..... सर्वच माझ्या साठी शब्दा पलीकडले ...

Nov 10, 2018, 5:36 PM