आमच्या सिंबायोसिस च्या अनेक शाळा देखील आहेत ठिकठिकाणी, अगदी शहरात आणि खेड्यात सुद्धा. आणि अगदी पदोपदी / क्षणोक्षणी मला संस्थेने त्या शाळेसोबत सुद्धा काम करण्याची सुवर्णसंधी दिली. त्या उत्साहाने खळखळणाऱ्या विद्यार्थ्यांसोबत काम करायला मिळणं हि तर सुवर्णसंधीच, नाही का?. आणि त्यामुळे त्यांना म्हणजे त्या शाळेतल्या विद्यार्थ्यांना, त्यांच्या पालकांना आणि शिक्षकांना देखील माझ्या इंजिनीरिंग कॉलेज बद्दल,आमच्या विद्यापीठाबद्दल माहिती मिळते. "एका दगडात अनेक...." असे असल्यामुळे मी कधीच कुठल्याच कामाला नाही म्हणत नाहीच. अगदी तशीच अजून एक सुवर्णसंधी आज चालून आली आणि मी आज खूप मनापासून तो वेळ पाचवीतल्या मुलांसोबत आनंदाने व्यतीत केला. काय वेगळी, उत्साही, ऐकणारी, आनंद देणारी आणि घेणारी, चर्चा करणारी, भाग घेणारी मुलं होती. अहाहा. फारच वेगळा अनुभव मिळाला मला. नवीन माहिती ऐकण्यासाठी उत्सुक असलेली मुलं असणं म्हणजेच शिक्षकांचं आणि आई वडिलांचं कौतुक करावं तेवढं थोडंच आहे. मी सावंतवाडी बद्दल बोलले, इंग्लिश, हिंदी, मराठी तिन्ही भाषा वापरल्या. भरपूर चित्र दाखवली. आणि त्यातल्या काही मुलांना पण छान कल्पना होती सावंतवाडी बद्दल. ऐकिची आई लहान असतांना आणलेली लाकडी फळं तिच्या कडे होती, ती तिने दाखवली सगळ्यांना. त्या फळांसोबत घडलेले आईच्या लहानपणीचे किस्से भन्नाट पद्धतीने मांडले. ऍक्युप्रेशर / मालिश करण्याची साधनं पण तेथे लाकडापासून तय्यार केलेली असतात ती एकाने दाखवली. त्यामुळे हे आमच्या सगळ्यांचंच सेशन असल्यासारखं झालं. शिस्त फार होती, मस्त हात वर करणे, शांत पणे एकाएकाने आळीपाळीने बोलणे, मस्ती नाही, गडबड नाही आणि "चेरी ऑन केक" म्हणजे मला पण आणि त्यांना पण खूप खूप बोलायचं होत, ऐकायचं होत, शेअर करायचं होत.... इतके गोड मनमोकळे बोलणारे मुलं, जबरदस्तच. आमचं सेशन सुरु झालं तेव्हा शिस्तीत एक विद्यार्थी त्याच्या मॅडम ना म्हणतो कसा कि "आज वाढदिवस आहे ना रसिकांचा?", मॅडम म्हणतात कश्या "आपण सेशन झाल्यावर तिला गाणं म्हणून शुभेच्छा देऊ", "म्हटलं का? कार्यक्रमाची गाण्याने सुरवात का नाही करायची? आधी शुभेच्छा आणि मग सेशन". भन्नाट पुढाकार घेऊन एका मुलाने मराठी + संस्कृत मध्ये ज्या शुभेछांचा वर्षाव केलाय, अहाहा. काही तरी निराळं, अनोखं आणि भावणारं आहे त्या मुलांमधे हे निश्चित. छोटंस पण प्रचंड आठवणी देऊन गेलेलं असं ते सेशन झालं. त्या सगळ्यांची कधी एकदा प्रत्यक्ष गाठ-भेट होते असं झालंय मला, त्या विद्यार्थ्यांना, त्यांच्या शिक्षकांना भेटायची ओढ निर्माण झाली ह्या सेशन नंतर हे निश्चित. शिक्षण क्षेत्रात असं वेगळं पेरणं फार आवश्यक आहे हे जाणवलं मला, ज्या मुळेच प्रत्येक उमलत्या फुलाला / रोपट्याला त्याच्या योग्य / त्याच्या साठीची दिशा नक्की आणि पक्की मिळेल हे निश्चित, अगदी स्वधा ह्या सौज्ञेला साजेसं.
Swadha = ones own spontaneous nature (Sanskrit word)
https://swadhaawaldorfschool.org/
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा