प्रेम

मंडळी इडली वरच्या माझ्या प्रेमाबद्दल तर आपण ह्या आधी बोललो, चर्चा केली आणि पोटभर हसलो देखील. ते प्रेम आता नवीन शिखर गाठू इच्छित आहे, कसं म्हणताय? सांगते. ऐका. 

अगदी ताजी आजची गोष्ट. 

कोणास ठाऊक त्या माउलीला कसं काय समजलं माझं इडली प्रेम, पण त्यांनी माझ्या साठी खास भरलेली इडली तय्यार करून आणली, साग्र संगीत. वरून दिसायला साधी पण आत गम्मत, ती पण मस्त, झक्कास तिखट चवदार अशी. त्या कामासाठी म्हणून महाराष्ट्रात आल्या आहेत पण त्यांच्या पद्धतीचे प्रकार सतत करत असतात, त्यातलाच हा एक. बटाट्याचं भरीत म्हणे, ते इडलीत स्टफ केलेलं. शिवाय उत्कृष्ट चवीची शेंगदाणा चटणी आणि सांबर. अर्थातच सगळं त्यांच्या खास शैलीत बनवलेलं, कुठलीही नक्कल न करता. त्या मुळे देखील ते अजून जगावेगळं आढळलं. सगळ्यात पहिले म्हणजे नरम, मऊ, सच्छिद्र, परिपूर्ण साधी इडली करणं म्हणजे आव्हानात्मक आणि त्यात पोट भरलेली... मी तर निःशब्द झाले. त्यात उगाच आणायची म्ह्णून नाही आणली, भरपूर प्रमाणात, सगळंच. स्वच्छ शिस्तीत बांधून आणलेलं. त्यांची कामाची वेळ सकाळी ७ ची. त्या आधी घरचं सगळं आटोपून, स्वतःचं करून, शिवाय माझ्यासाठी हे खास बनवून आणणं म्हणजे फक्त कमाल आहे. इडली म्हणजे काल सकाळ पासून तय्यारी, भरपूर अशी. मी त्यांची खरंच कोण? काय ऋणानुबंध असतील? मी तर त्यांच्या साठी काही म्हणजे काहीच केलं नाही? त्या माझ्या साठी काम पण करत नाहीत? मग इतकं? बरं त्या एक गार्ड आहेत. म्हणजे आर्थिक दृष्ट्या पण साधारण कदाचित. पण मन बघितलं का. हात राखून नाहीच. सगळे जिन्नस अगदी चांगल्या प्रतीचे वापरलेले. मला अत्यानंद तर झालाच, प्रश्न देखील पडले, शिवाय त्याच्या बद्दल / त्याच्या कष्टा बद्दल आदर निर्माण झाला, इडली बद्दल माझं असलेलं प्रेम अधिक बहरलं हे नक्की. ह्या अन्नपूर्णा प्रसन्न असलेल्या ताईंना शतश: धन्यवाद आणि त्यांच्या हातून सतत अशीच पदार्थांची रेलचेल सर्वांना चाखायला मिळो हीच ईशचरणी प्रार्थना.