आई शपथ, किती महिन्यांनी मला आज एक संधी / मौका मिळाला घर झाडायचा हो, अगदी बरोबर ओळखलंत, आमच्या मावशी त्यांच्या कोणाच्या तरी समारंभाला गेल्या आहेत, सुट्टीवर आहेत. म्हटलं चला माझंच घर आहे आणि कधी तरी झाडू मारणं बनता है ना. पण अहो इतक्या वर्षांनी नसलेली सवय, कोणाला? दोघांना हो, मला पण झाडू पकडण्याची सवय नाही आणि झाडूला माझ्या हाताची. मग काय धमाल झाली. सध्या क्रिकेटचं वारं आहे सगळीकडे, मुलांच्या आणि मुलींच्या म्याचेस सुरु आहेत, ते लक्षात घेऊन मग मी दोन्ही हाताने विविध प्रयोग करत सरते शेवटी आनंदाने सगळं घर चकचकीत केलं. तो झाडू जेव्हा जागेवर स्थानापन्न झाला तेव्हा मला ऐकू आलं "सुटलो एकदाचा बावा, कधी येणार माझ्या प्रिय मावशी" असं काहीतरी. पण अहो असा संवाद साधता साधता, बॅट म्हणून प्रयोग करता करता कधी ते घर कचरा मुक्त झालं हे मला कळलं देखील नाही. आणि थकवा वगैरे पण जाणवला नाही. खूप मज्जा आली. नाही तर आधी माझी फारच चिडचिड होत होती, काय हे मी का घर झाडायचं ई. पण आज नाही हो. आणि मला खात्री आहे हे किंवा असे प्रयोग करत करत काम केलं कि सगळंच साधलं जाईल, मावशींची सुट्टी, काम, स्वच्छता आणि हे सगळे आनंदाने आणि न-थकता. गाणी लावली, दोन हात वापरून, धूळ झटकून काय काय केलं. माझं घर हे मैदान झालं होत थोड्या वेळा करता माझ्या साठी. अहाहा च.
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा