प्रत्यय

"एकदा माणूस पोहायला शिकला कि तो ते कधीच विसरत नाही", किंवा "एकदा गाडी चालवायला शिकला कि......" ई. अशी वाक्य आपण खूपदा ऐकतो आणि वापरतो देखील, नाही का. पण मला ना ह्या अर्धशतकी वळणावर थोडी शंका होती, कसं होणार, सराव महत्वाचा नाही का, एकदा शिकलं कि झालं? पुरेसं आहे? मग ते शालेय किंवा महाविद्यालयीन शिक्षणाच्या बाबतीत का उपयोगी पडत नाही? ते शिकवलेलं तर विसरतो आपण थोड्या फार प्रमाणात. असो.

आज मात्र मला ह्याचा इतका सुंदर अनुभव आणि प्रत्यय आला कि ज्याचं नाव ते, इतकी मज्जा आली कि असं वाटलं आत्ताच्या आत्ता हे विचार उतरवावे, मांडावे, लिहावे, त्या संगणकाशी संवाद साधावा.

तर त्याचं असं झालं कि आज मी घरी आहे, म्हटलं ह्या संधीचा पुरेपूर उपयोग करून घ्यावा आणि गरमागरम भाकरी करून खावी. नाहीतर एरवी थंड भाकरीचा आस्वाद घेतेच मी ऑफिस मधे. अतिशयच ताज पीठ पण अनायस्या दळून आणलं होतं मग काय झाले सुरु मी. आणि ती भाकरी केली, मस्त मनसोक्त तूप लावलं आणि फस्त देखील केली, किंबहुना झाली कधी ते कळलं देखील नाही कारण हे पोहणं, गाडी चालवणं ई. विषयच होते डोक्यात. अगदी तव्यावरची ताटात असल्यामुळे देखील मिनिटात संपली ती. आणि मग मी हे लिहायला घेतलंच कसाबसा हात धुवून. मला तरी असं वाटलं कि गाडी चालवणं काय किंवा पोहणं, किंवा आता हे भाकरी करणं ह्या सगळ्या कला आहेत. त्या रस्त्याशी, पाण्याशी, पिठाशी मनापासून प्रेम असेल, आवड असेल कशाची म्हणताय अहो पोटोबाची / खायची आणि अर्थात करायची तर ह्या सगळ्या मंडळींशी संवाद साधत ह्या गोष्टी नकळत पट्टाकिनी घडतात तुमच्या हातून एक परमानंद देऊन जातात तो वेगळाच हो. कितीही वर्षांनी मग ते तुम्ही करा, तितक्याच ओढीने तो रास्ता तुमची आतुरतेने वाट बघत असतो. त्याला देखील मस्त मजेत चालवणारे चालक हवे हवेसे असतात हो, तो अबोल ओठातून खूप काही सांगून जातो.

आज अगदी तसंच झालं काहीस माझ्या सोबत, ते पीठ, तो तवा, ते तूप, सगळं म्हणजे सगळं वाट बघत होत जणू माझ्या स्पर्शाची. आणि खरं सांगू, फार आदळ आपट करत, आवाज करत नाही होत माझी भाकरी, शांतते होते, ते कदाचित भावात असेल त्या भाकरीला, मावशीचा खूप च मार खावा लागतो नाहीतर, अगदी वरच्या आणि खालच्या मजल्याला देखील समजतं कि भाकरी होते आहे ह्यांच्या स्वयंपाक घरात म्हणून. फारच अप्रतिम अनुभव होता आज माझ्यासाठी. धन्यवाद पीठ माझ्यावर इतका प्रेमाचा वर्षाव केल्याबद्दल, वाट बघितल्या बद्दल, माझी पद्धत आवडल्या बद्दल. "शब्देविण संवादू ...."