सुखद अनुभव

आज शनिवार, खरं तर हक्काच्या सुट्टीचा वार पण विद्यापीठाच्या मान्यतेचे काम असल्यामुळे आज देखील भल्या पहाटे उठावंच लागलं मला. थोडीशी लोळालोळी, आळस ह्यातून खाड्कन जागं व्हायला झालं ते एका प्रचंड मोठ्या धमाक्याने. बघतो तर काय वीज गेली होती, काही तरी मोठं झालं होतं हे निश्चित. ते इतकं मोठं होतं कि जनरेटर सुद्धा स्तब्ध झाला, सगळं अंधारमय, सहा पण नव्हते वाजले घड्याळात तेव्हा. जे साधारण जागे होते त्यांना समजलं बाकी सोसायटीच्या अध्यक्ष्यांना सांगण्यात आलं. त्यांनी सर्वप्रथम आढावा घेतला काय झालयं त्याचा. मग विद्युत विभागाला कळवलं तातडीने. आमच्या सोशल मीडिया संघावर पण सूचित केलं आणि त्यांच्या अंदाजानुसार अर्धा दिवस कमीतकमी लागेल वीज यायला असा अंदाज वर्तवला गेला. पाऊस म्हणतो मी, संततधार सुरूच होता आणि त्या हे सगळं. थोड्याश्या वेगळ्या पद्धतीने पण शांतपणे हि सकाळ सुरु झाली आणि अहो आश्चर्यम, दोन तासाच्या आत दिवे आले देखील, जसं कि काही झालंच नाही. कमाल कमाल आहे विद्युत विभागाच्या सर्व कर्मचाऱ्यांची. त्यांच्या कडे सर्व सुविधा आहेत कि नाही माहित नाही पावसात काम सुकर होण्यासाठी पण मी तर पुरती निःशब्द झाले आज. धन्यवाद हा फार खुजा शब्द होईल ज्यांनी काळजीपूर्वक आणि ताबडतोब आमची सोय केली, गैरसोय होऊ दिली नाही त्यांच्यासाठी. मनापासून आभार आणि कळकळीची विनंती कि स्वतःची काळजी घेऊन मगच अशी जोखमीची कामं करा, मार्गी लावा. धन्य ते फोन ऑपरेटर / दूरध्वनी चालक, अभियंते, वायरमन / तारतंत्री, कुठेही आळस न करता, पहाटे देखील ड्युटी / कामावर हजर राहून दुरुस्ती केली, वाह वाह च. सर्वांना सलाम. बहुतांशी माणसांचा स्वभाव दुसऱ्यांनी काय नाही केलं हे टिपतो, आणि सरकारी कामं म्हणजे हळू हे समीकरणच झालं आहे, पण आज हे सगळं खोडलं गेलं. भन्नाटच.