"आली कुठुनशी कानी टाळ मृदूंगाची धून... "

 "आली कुठुनशी कानी टाळ मृदूंगाची धून... "
हेच भजन सतत माझ्या मनात, ओठात रुंजी घालताय सध्या, का? अजिबात माहित नाही. मी कुठेही एवढ्यात ऐकलं पण नाही, लहानपणी ऐकलं, गायलं होत तेवढंच. मग काय, विचारलं माझ्या यू ट्यूब ला आणि "पडत्या फळाची आज्ञा" त्याने ताबडतोब मूळ गायकाच्या आवाजात ते ऐकवलं. पण त्यात फक्त भजन होत. मला फारच आवडलं पण मी काहीतरी वेगळं शोधात होते कदाचित. शोध सुरु राहिला जसा वेळ मिळेल तसा आणि मी एक विडिओ बघितला ज्यात श्री. महेश काळे, सुप्रसिद्ध गायक आणि त्यांचे साथीदार होते. महेश काळेंच एक / दोन शेवटच्या ओळी संपल्या त्या व्हिडिओत, त्यानंतर इंग्लिश मधे अँकर / संवादिका हिने कीर्तनाचं महत्व थोडक्यात सांगितलं आणि महेश काळेंनी एक विनंती केली कि सर्व प्रेक्षकांनी आता सामूहिक कशी दाद आणि साथ द्यायची आहे ई. प्रात्यक्षिक दाखवलं आणि मग अक्षरश: मला पूर्ण वेळ तोंडात बोटंच घालावी लागली त्याच कारण म्हणजे एक छोटा उस्ताद अवतरला स्टेज वर आणि खणखणीत स्पष्ट उच्चारात भन्नाट गायला. ज्या पद्धतीने महेश काळे आणि साथीदारांनी त्याला मदत केली आहे, प्रोत्साहन दिले आहे हे वाखाणण्या पल्याड आहे. ध्यन आहेत दोघेही. कितीही वेळा ऐकलं तरीही पुन्हा ऐकायची इच्छा होतेच आहे. मी निःशब्द झाले.  "आली कुठुनशी कानी (हि नवीन / अप्रतिम) टाळ मृदूंगाची धून... " असं झालंय थोडक्यात माझं. https://youtu.be/qwnP6UgFqCs