अती तेथे माती...

दररोज बसने प्रवास करतांना, कचेरीत गेल्यावर, कोठेही बाहेर गेल्यावर सतत लोक फोन वरच दिसतात. काहीतरी बघत असतात, एकटेच हसत असतात, उगाचच पुन्हा पुन्हा तेच तेच फोटो बघतात, सेल्फी काढतात कुठेही कधीही ई. आणि अनेक असे प्रकार बघायला मिळतात. माझ्या दृष्टीने हे अती होतंय. जवळपास सर्वच ज्ञानेंद्रिय चा दुरुपयोग होतांना दिसतोय, सातत्याने. बस चालू असताना, खाच खळगे रस्त्यात असतात, सतत फोन हालतो आणि तरीही डोळ्यांचा अजिबात विचार न करता ताणून धरले जात आहेत, मानेची पण तीच स्थिती. दोन्ही कान आता बोलायला लागतील असंच वाटत मला कधी कधी, कि बास आता, पुरे झालं. खरंच गरज आहे इतक्या आहारी जाण्याची? विचार आणि कृती करणे फार फार आवश्यक आहे असं मला वाटत. फोन आपल्या साठी आहे आपण त्याच्या साठी नाही.