स्वच्छ साफ धुऊन

इतक्यातच लेकीच्या फर्माईशीला मान देऊन मी पास्ता केला घरी. अर्थात त्यात माझे अनेक फायदे होते, एक म्हणजे त्या दिवशी काय करायचं हा प्रश्न तिने सहज सोडवला होता माझा, आणि दुसरं म्हणजे वेगळं चमचमीत खायला मिळालं आम्हा सगळ्यांनाच, स्वयंपाकात बदल झाला त्यामुळे उत्साह शिगेला पोचला माझा, आणि बरीच कारण आहेत. "ब्लिंक ऑफ an आय" आणि सगळा पास्ता "वन डिश मिल" फस्त झाला देखील. जेवणं झाल्यावर आवरताना घाई घाईत माझ्या हातून बहुतेक उरलेल्या पास्त्याचा पुडा थोडा उघडाच राहिला आणि आमच्या मावशी काही तरी काढायला गेल्या आणि थोडासा धक्का लागला, छोटे छोटे कच्चे पास्ता स्वयंपाक घरात जमिनीवर पडले. आमच्या मावशी ताबडतोब म्हणतात कश्या "मी स्वच्छ धुवून ठेवते त्यांना (म्हणजे त्या सांडलेल्या कच्या पास्त्यांना ), जमिनीवर पडलेत ना, पोटात खायची वस्तू आहे ती" आणि लागल्या कामाला, बरं झालं तेवढ्यात मला जाग आली खाड्कन. पहिल्यांदा स्वयंपाक घर गाठलं, म्हटलं किती सांडलाय पास्ता ते बघावं आधी. देवा, काय पडतात ना स्वप्न मला. पास्ता करून, खाऊन झोपले ह्याचा परिणाम अजून काय. मज्जा आली. कल्पना पण करवत नाही मला, हे असं कसं मावशी विचार करू शकतात. काहीही, असो, पण नंतर मी पोट धरून खळखळून हसले, आणि बहुतेक प्रत्येक वेळी पास्ता केला कि आता मला हासू आवरणार नाही हे नक्की.