माझ्या शाळेच्या दिवसांमधे १९८१-८२ साली असेल कदाचित, "समभुज त्रिकोण", "काटकोन त्रिकोण" ई. मुलभूत संकल्पना शिक्षकांनी कश्या शिकवल्या असतील? काही कल्पना? बहुतांशी शिक्षकांनी फळ्यावर खडूने चित्र काढून, किंवा जास्तीत जास्त लाकडी प्रतिकृती दाखवून किंवा कागदावर कापून ई. प्रकारे. बरोबर?
एक जगावेगळे, बहुगुणी, काळाच्या पुढे चालणारे शिक्षक आम्हाला लाभले होते, फार आधी, सुरवातीलाच. मला अजूनही तो दिवस जसाच्या तस्सा आठवतो जेव्हा आम्हाला पटांगणात / मैदानात सर घेऊन गेले होते. गोल करून सर्व विद्यार्थ्यांना बसवलं. ९ विद्यार्थी, ३-३-३ असे उभे केले त्रिकोणी आकारात आणि तय्यार "समभुज त्रिकोण". बास. इतकं सोप्प केलं त्यांनी. मग एक एक विद्यार्थी बोलावून हा कुठला कोन / अँगल आहे हे समजावत गेले. अहाहा. त्यावेळी बाकीच्या वर्गात बसून शिकणाऱ्या विद्यार्थ्यांचे चेहेरे बघण्यासारखे झाले होते.
मग त्याच आमच्या गणिताच्या शिक्षकांना संगणक शिकण्याची संधी मिळाली. शाळेने त्यांची निवड केली होती. ते गेले आणि जिंकूनच आले. देवळात गेल्यासारखं आम्ही त्या भव्य दिव्य वातानुकूलित खोलीत प्रवेश करत असू चपला बूट ई. खोलीबाहेर काढून. संगणकावर जन-गण-मन ऐकलं होत आम्ही तेव्हा, सहावी - सातवीत असेल. अर्थात तो संगणक त्यावेळी ओळख करून घेतलेला आता देवासारखाच सातत्याने साथ देतो आहे माझी आणि सगळ्यांचीच.
असे हे आमचे गणिताचे जगावेगळे / जगापुढे चालणारे / चालायला लावणारे शिक्षक. अश्या छत्रछायेखाली शिकलेले आम्ही सगळे विद्यार्थी मग कसे असणार सांगा?
फारच भन्नाट व्यक्तिमत्व होत ते माझ्या साठी, मला घडवणार.
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा