स्वानुभव

मी एक नोकरी करणारी आई असल्यामुळे माझ्या मुलांना भलभलते अनुभव आलेत, घरी मावशींबरोबर एकटं राहणं, पाळणाघरात राहणं, तिष्ठत आईची वाट बघणं, आईच्या ऑफिस मधे येणं, थंड जेवण.... to name a few. माझ्या आणि त्यांच्या सुट्ट्या एकत्र येत नसत नेहेमीच. त्यात भरीसभर मावशी सुट्टीवर मग काय आमच्या तिघांची वरात ऑफिस ला. अर्थात माझ्या सगळ्याच ऑफिस मधे कधीही ना नव्हती मुलांना घेऊन यायची. त्यामुळे निभावलं. पण त्या वरातीत माझी बॅग, त्या दोघांच्या दोन ब्यागा, मोठे डब्बे, जास्त पाणी, करमणुकीसाठी अनेक गोष्टी, विचारू नका. देवा. आणि त्याऊपर ऑफिस ला पोचलं रे पोचलं कि "१. मम्मा आता काय करू? २. कधी घरी जायचं?".

आज हे सगळं पुराण का आठवलं म्हणताय? सांगते.

आज मी एक अप्रतिम फोटो बघितला LinkedIn वर. त्यात एका कर्त्या मुलांनी लिहिलं आहे फोटो सहित कि मी आई सोबत बऱ्याचदा ऑफिस ला गेलो होतो लहान असतांना. आज माझी आई आली आहे माझ्या ऑफिस मधे. त्याच्या खुर्चीत आई बसलेली दाखवली आहे त्या फोटोत. काकू मस्त साडी नेसून तय्यार होऊन आल्या आहेत मुलाच्या ऑफिस मध्ये, कित्ती कौतुकास्पद आहे ना हे. अहाहा. मी पण वा$$$$$ट बघते आहे केव्हा माझी बारी येईल माझ्या मुलांनी कष्टाने कमावलेल्या खुर्चीत ऐटीत बसायची.  अजून ४ वर्ष थांबव लागेल त्या करता मला. मी पण अशीच तय्यार होऊन, भरपूर काही घरचे खाण्याचे पदार्थ घेऊन जाईन मुलांच्या ऑफिस मधे. नवीन ड्रेस पण घेईन स्पेशली त्या करता.

ह्या फोटो मुळे सगळी पळापळ धावपळ आठवली मला आज, माझ्या पिल्लांची पण फार दमछाक झाली, पण इलाज नव्हता. असो.