मंगळवार, २८ सप्टेंबर, २०२१

डॉक्टर म्हणजे?

डॉक्टर ह्या शब्दाच्या अनेक परिभाषा (अर्थ) आपल्याला ठाऊक आहेतच. त्यात मसीहा, जीव वाचवणारा तज्ज्ञ, अतिशय हुशार व्यक्तिमत्व, काळजी करणारा, आणि इतर बरेच काही. ह्या सगळ्यामधला सर्वात महत्वाचा टप्पा म्हणजे त्या उच्च शिक्षित डॉक्टर चे हस्ताक्षर, औषध योजना सांगणारे. सगळ्या डॉक्टरांच्या बाबतीत आज पर्यंत मी हे असच ऐकलं होत कि 

१. काय किडे माकोडे लिहितात काही समजत नाही, 

२. त्या औषधांच्या दुकानदाराला मात्र कसं काय समजत कोणास ठाऊक ई. 

एक तर घाई, अनेक आजरी व्यक्ती दिवसात आणि त्यात लिहायचं, समजावून सांगायचं, सगळ्या प्रश्नांना शांतपणे उत्तर द्यायची ई. बाप रे. मग हस्ताक्षराकडे जरा दुर्लक्ष होत. बरोबर कि नाही. पण कालपरवाच एक अवलिया बद्दल समजलं. ते एक प्रसिद्ध डॉक्टर आहेत, अनेक वर्ष प्रॅक्टिस करतात, महाराष्ट्रियन आहेत आणि पहिल्यापासून सुवाच्च अक्षरात मराठीत प्रेस्क्रिप्शन लिहितात. काय म्हणावं ह्या अश्या व्यक्तिमत्वाला, कधीही न ऐकलेलं असं समजलं मला. त्या पेशंट ला, त्याच्या सोबत येणाऱ्या नातेवाईकांना, औषध विक्रेत्याला आणि बाकी सगळ्यांना किती फायदा नाही. डॉक्टर म्हटले कि सगळ्याच पद्धतीचे पेशंट्स येणार नाही का? शिक्षित, अशिक्षित, उच्च शिक्षित, मराठी शिक्षित फक्त ई. एक डॉक्टर म्हणजे त्याला माणसू आतून बाहेरून माहित असलाच पाहिजे, तो काय कधी कसा विचार करतो ह्या वर पण बरं होणं अवलंबून असतंच ना, फक्त गोळ्या औषधं देऊन चालत नाहीच. माणसाच्या स्वभावानुसार औषधं आणि त्याच मोजमाप ठरवत असतील बहुतेक. आणि मराठीतलं प्रेस्क्रिप्शन हे "immediate connect" सिद्ध होत असणारच. फार भेटायची इच्छा आहे मला त्या अवलियाला बघू कधी योग येतो ते.

सगळ्याच डॉक्टरांनी प्रिंटाऊट चा आधार घेतला आहे आता, म्हणजे हस्ताक्षरावरून काही ऐकायला नको आणि चुका व्हायला नको. पण मातृभाषेत लिहून देणं जास्त चांगला तरणोपाय ठरेल असं मला वाटत. प्रिंटाऊट जरी द्यायचं असलं तरी त्यात देखील बॅक एन्ड ला मातृभाषेत नाव स्टोर करता येतील नक्कीच. आताशा काही काही औषधांच्या वेष्टणावर / कागदावर देखील मातृभाषेत औषधांची नाव छापलेली दिसतात बरेचदा. काही का असेना ह्या डॉक्टरांनी चालू ठेवलेला प्रयोग आवडला मला आणि भावाला देखील. सरते शेवटी त्या मुळाशी नातं नेहेमी टिकवून ठेवावं हे च खरं, कितीही शिकला तरी आणि कितीही मोठे झालात तरी, आई-बाबा, त्यांची शिकवण, भाषा, लोकांचा आदर आणि साधेपणा. बास.

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

2459: Freshly Ground Nostalgia

The last time I visited a flour mill, I think I was in 5th standard or somewhere around that age. I had gone along with my father, mostly fo...