मंगळवार, २८ सप्टेंबर, २०२१

असमान / विजोड

माझ्या घरी अगदी लहानपणी पासून मी फक्त विळ्या बघितल्या आहेत, विविध पद्धतीच्या, आकाराच्या, आणि प्रकारच्या. भाजी चिरायची विळी, फळं चिरायची, लोणच्यासाठी आंबे चिरण्याची ई. चाकूशी मी अगदी अनभिन्यच होते. होता वाटत एक छोटेखानी चाकू आई कडे, पण तो कधीच वापरात नव्हताच. बहुउपयोगी विळीच वापरली जायची सतत. लग्न होऊन आले आणि ३६० अंश बदल झाले सर्वतोपरी. त्यात एक बदल म्हणजे फक्त चाकूचा वापर. म्हटलं आता आली का पंचाईत. आणि त्यात माझी सासरी चाकुशी ओळख जी झाली ती एका सेट मुळे. अमेरिकेहून तो सेट आला होता, स्टॅन्ड सहित त्यात अनेकविध चाकू होते, विविध आकाराचे, प्रकारचे आणि माझं लक्ष वेधून घेतलं ते एका भल्या मोठ्या चाकूने. बाप रे, खरंच घरच्या कामासाठी होता का तो भलामोठा चाकू? हाच प्रश्न पहिल्यांदा मनाला शिवून गेला. असो. आम्ही पण मग काही वर्षांच्या सवयीनंतर आमच्या पुण्याच्या घरासाठी चाकूचा तस्साच सेट घेतला आणि तस्साच भला मोठा चाकू देखील होता त्यात. आताशा सगळं चिरायला वेद वापरतो तो चाकू.

तर सध्याच्या माझ्या नवीन कचेरीच्या वास्तव्यात म्हटलं जरा डाळींब, सफरचंद ई. फळं खावीत म्हणून आधी फळं मागवली. मग लक्षात आलं कि येथे पुण्यासारखी डाळींब सोलून मिळत नाहीत त्यामुळे चाकू हवा. आमच्या येथे काम करणाऱ्याला विचारलं चाकू बद्दल आणि त्याने उत्साहाने ताबडतोब पाठवला कि चाकू. त्यानेच फळं पण आणून दिली होती आणि त्या दिवशी का कुणास ठाऊक पण त्याला अगदी टेनिस बॉल च्या आकाराची डाळींब विकत मिळाली. कचेरीतुन घरी आले आणि पोट धरून इतकी हसले ना, देवा, म्हटलं कसं व्हायचं माझं. टेनिस बॉल एवढ्या डाळींबांना सोलण्यासाठी हातभार भलामोठा चाकू जाडजूड. बाप रे. विजोड च्या पलिकडले होते ते दृश्य. अर्थात त्याच्या कडे जो होता सहज उपलब्ध तो दिला बिचाऱ्याने मला, पण आश्चर्य ह्याच वाटलं कि फळं आणि चाकू आणणारा एकच मग....

आज मग मी त्या भल्यामोठ्या चाकूचा प्रयोग करून ते डाळींब सरते शेवटी सोलले बाबा एकदाचे. आता ऑफिस मधून आल्यावर मस्त फस्त करीन त्या चाकूच्या आकाराची आठवण करत.

काम झाल्याशी मतलब, जरी असमान किंवा विजोड धागा / पद्धत किंवा माणसं असली तरी, आगे बढो...

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

2459: Freshly Ground Nostalgia

The last time I visited a flour mill, I think I was in 5th standard or somewhere around that age. I had gone along with my father, mostly fo...