वेद अगदी लहान असतांना त्याला एक टी-शर्ट भेट म्हणून मिळाला होता. तो इतका भन्नाट होता ना, कि त्याला पाहून मीच इतकी प्रेमात पडले कि विचारूच नका. मला वाटत होत कि हा माझ्या मापाचा का नाही आहे. असता तर ताबडतोब घातला असता आणि मिरवलं असत मी. त्या नंतर मग मी प्रत्येक वेळी जेव्हा जेव्हा मॉल मधे गेले तेव्हा तेव्हा मी तस्साच टी-शर्ट शोधत असे, अनेकदा तर फक्त तो तस्सा टी-शर्ट शोधण्यासाठी मी बाहेर पडत असे.
तर त्या टी-शर्ट च्या दोन्ही बाह्या दोन रंगांच्या होत्या. समोरचे दोन भाग दोन वेगळ्या रंगात, बाह्यांना साजेसे, उलटे रंग, इकडचा तिकडे. अहाहा. भलताच मस्त होता, समजावून शब्दात मांडणं फारच अवघड आहे. असो. थोडक्यात काय तर ड्रेस च्या बाह्या वेगवेगळ्या हव्यात, त्याला साजेस समोर मागे वेगळं डिसाईन हवं. एक सारखं नेहेमीसारखं नको, काही तरी अतरंगी आणि वेगळं.
मी नवीन कचेरीत जॉईन होणार म्हणून मला काही नवीन ड्रेस हवे होते. अगदी शेवटच्या दिवशी पर्यंत इथल्या ऑफिस मधे जाण सुरु होत, त्यामुळे मला जमणार नव्हतं. म्हणून हे आणि लेक गेले. जमतील तेवढे आणले ड्रेस आणि शुज. खूप मदत झाली त्यांची. त्यात एक ड्रेस इतक्या वर्षांनी मला मिळाला, किंबहुना ह्यांनी दोघांनी आणला जो अगदी तस्साच आहे, दोन बाह्या वेगळ्या, दोन तर्हेचे समोर डिझाइन, आई शपथ, जवळपास १८ वर्षांनी. भन्नाट. अगदी आनंद गगनात मावेनासा झाला आहे मला.
काय करू काय नाही असं झालाय, किती छान वाटतंय असा जगावेगळा ड्रेस घालून मिरवायला माझं मलाच ठाऊक. त्यामुळे आज इतकं जास्त काम होऊन सुद्धा अजिबात दमण थकणं झालं नाही.
माझ्या मते तुम्हाला हवं ते छोटसं देखील नक्की मिळेल, अचानक, कस - कुठे - केव्हा माहित नाही, पण गवसणार हे नक्की. मिळाल्यावर त्याचा परमानंद काही भलताच असतो हे मात्र नक्की.
शुक्रवार, १ ऑक्टोबर, २०२१
अतरंगी ड्रेस
याची सदस्यत्व घ्या:
टिप्पणी पोस्ट करा (Atom)
2459: Freshly Ground Nostalgia
The last time I visited a flour mill, I think I was in 5th standard or somewhere around that age. I had gone along with my father, mostly fo...
-
मी अनेक वर्षे एकाच संस्थेमध्ये कार्यरत होते. अखेरीस, मला एका नवीन इंजिनिअरिंग महाविद्यालयाची सुरुवात करण्यामध्ये हातभार लावण्याची सुवर्णसंधी...
-
माझ्या मुलाने भारतातील सर्वात आव्हानात्मक अभ्यासक्रम निवडल्यापासून, मला विद्यार्थ्यांसमोरील अडचणींची जाणीव झाली. मला खात्री आहे की अशा अडचणी...
-
परवा एक फोन आला. लहानपणापासून ओळख असलेली व्यक्ती. घरच्यांसारखीच. गप्पा सुरू झाल्या. बोलता बोलता त्यांनी अचानक विचारलं: “अजूनही लेक्चररच आह...
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा