ताजा सुगंध

माझा सर्वात मोठा पुतण्या पहिल्यांदाच भरारी मारायला, आकाशाला गवसणी घालायला सज्ज झाला आहे. त्याच्या आवडत्या कंफोर्ट झोन मधून बाहेर पडून एकटा वसतिगृहात राहतो आहे. काकू म्हणून एक छोटीशी अगदी हलकीशी धुकधुक जरी मनात होती तरी देखील मला त्याच्या वर आणि माझ्या जाऊ-दिरांच्या संगोपनावर प्रचंड विश्वास होताच. त्यामुळेच कदाचित मी तब्बल दोन आठवडे शांतपणे थांबले, त्याला थोडसं रुळू दिल आणि काल न राहवून फोन केलाच. काय बोलला तो विश्वासानी माझ्याशी. फार आवडलं मला. त्याची नवीन वसतिगृहातली हि पहिली वहिली बॅच, त्यामुळे सगळ्या खोल्या, न्हाणीघर, फर्निचर सगळंच अगदी न हाताळलेलं, न वापरलेलं कोर करकरीत असं. त्याहीमुळे प्रचंड उत्साही वाटतंय असं म्हणाला माझा पिल्लू. तो फक्त वैविध्य विषयावर अखंड बोलत होता आणि मी परमानंद उपभोगत होते, ऐकत होते, माझं पिल्लू कित्ती मोठं झालं ह्या बद्दल "त्याला" धन्यवाद देत होते. थोड्या वेळाने मग आमचा संवाद सुरु झाला आणि त्यात मी पण त्याला माझ्या नवीन जागेबद्दल सांगितलं. मी जेथे सध्या राहते आहे तेथे पण अगदी सगळं कोर करकरीतच आहे इतकं कि जी मी लिफ्ट वापरते दररोज, बहुतांशी संध्याकाळी वर जाण्यासाठी, कधीकधी सकाळी सुद्धा खाली येण्यासाठी, त्याचा जो नवीन ताजा सुगंध अजूनही अबाधित आहे त्यामुळे दिवसभराचा थकवा एका क्षणात पळून जातो दूर, ताबडतोब. असं कुठे आहे कि फक्त सुगंधी फुलंच मन प्रसन्न करतात, ताजतवानं करतात, छे, अजिबातच नाही. एकदा सर्वांनी ह्या माझ्या नव्या लिफ्ट च्या कोऱ्या पणाचा अनुभव घ्यावाच असा अनोखा आहे. त्या सुगंधाची परतफेड होणे नव्हेच. एक मजला फक्त जायचा असतो मला पण तेवढ्यात मी जमेल तेवढा आनंद मनापासून उपभोगून घेतेच, दररोज, न चुकता. मला तो लिफ्ट चा सुगंध इतका भावाला आहे कि फक्त तो उपभोगण्यासाठी मी ती लिफ्ट वापरते.

जरी माझ्यात आणि माझ्या पुतण्यात एक पिढीचं अंतर असलं तरी ते कधीच जाणवलं नाही आम्हाला आणि आता तर अजून एक नवीन कोरा करकरीत समान कंगोरा सापडला दोघांमधे ताज्या सुगंधाचा. अहाहा, "सुख म्हणजे नक्की अजून काय असतं".