तंदुरी काजुकतली

एवढ्यातच एका पूजे निमित्य काजूकातली चा प्रसाद सर्वांना वाटण्यात आला. अर्थात माझ्या पर्यंत तो पोचला आणि मी त्याचा आनंदाने स्वीकार केला, एक म्हणजे आवडती काजूकातली आणि दुसरं म्हणजे पूजेचा प्रसाद. अर्थात प्रसादात नारळ चे फार सुबक तुकडे पण होते. मी एक कतली आणि एक नारळाचा तुकडा घेतला. आधी नाराळासोबत कतली चाखली तर वेगळी चव आली. ती कतली दिसायला मला जरी वेगळी वाटली म्हटलं असेल कुठल्यातरी वेगळ्या दुकानातली. पण मग जेव्हा फक्त कतली चाखली तेव्हा माझ्या आनंदाला काही पारावर उरलाच नाही. मला न माझ्या मुलाची पट्टाकिनी आठवण झालीच. तंदूरी रोटी सारखी चव, म्हणजे साध्या दररोज च्या पोळीपेक्षा निराळा स्वाद, कोळश्यावर भाजलेली / थोडीशी करपलेली अशी वेगळी चविष्ट  अहाहा,  एका दगडात दोन...  काय मज्जा आली म्हणून सांगू. कधीही स्वप्नात देखील मी असा विचार केला नव्हता कि मिठाई वाल्याकडून विकत आणलेली वस्तू पण बिघडू शकते / किंबहुना बिघडलेली मिठाई विकली जाते. जे बात. घाईत कदाचित दूध लागलं होतं, त्या करपलेल्या दुधाची काजूकातली मी पहिल्यांदाच चाखली आयुष्यात. पण काय चविष्ट लागत होती म्हणून सांगू. शप्पथ. गुळगुळीत नेहेमीच्या चवीची पातळ अशी सुबक काजुकतली खाण्यात आयुष्य गेलं, पण हि अशी अनोखी पहिल्यांदाच बघितली आणि फस्त केली सुद्धा. बरं झालं दूध लागलं, नाहीतर मला अशी जगावेगळी काजू तंदुरी वडी चाखायचं सौभाग्य लाभलं नसतंच. धन्यवाद त्या करणाऱ्याला अगदी मनापासून.