अनुभूती

"अनुभूती हि घेऊन क्षणभर जगताला विस्मरा, दिगंबरा दिगंबरा श्रीपाद वल्लभ दिगंबरा". हे श्री. दत्तात्रयांचे भजन माझ्या आईच्या हातून लिहिलं गेलं आणि अनेक वर्ष मी ऐकतच मोठी झाले. मानसपुजा करतं, मनातल्या मनात दिगंबरा म्हणत राहिलं तर जी अनुभूती येते ती घ्या आणि क्षणभर का होईना अवतीभवतीच्या जगाला विसरा, विस्मृतीत जाता येतंच म्हणा आपल्या आपण.

अनुभूती ह्या शब्दाशी हि माझी झालेली पहिली ओळख, तेव्हा अर्थात काहीही समजतं नव्हतंच, फक्त शब्द कानावर सतत पडत असे. अर्थात मराठी माध्यमातून शाळा सुरु झाली, अवतीभवती पण सगळं अस्सल मराठमोळं वातावरण आणि त्यामुळे मराठी शब्द अर्थासहित समजायला लागले, शिकायला लागले आणि मग भाषेची गोडी इतकी वाढली कि आज तागायत टिकली आहे / वाढते आहे.

अनेकविध अनुभूती घेत घेत इतकी वर्ष सरली उत्साहात, आनंदात, नवीन शिकण्यात आणि एवढ्यातच एका अप्रतिम, फारच अनोख्या व्यक्तीची ओळख झाली. अर्थात आम्ही फार थोड्यावेळ एकत्र होतो तरी देखील. एकंदरीत खूप आवडेल अशी साधी व्यक्ती, उत्साहाने आपणहून बोलणारी, हसमुख आणि प्रचंड शिकलेली, विद्यावाचस्पती आणि ते देखील आंतरराष्ट्रीयीकरण ह्या विषयात. बाप रे. पहिल्यांदा तिची ओळख अनु अशी करून दिली, गप्पा झाल्या विविध विषयावर, फोटो काढले, जेवलो, गाणे ऐकण्याचा / गुणगुणण्याचा आनंद उपभोगायला आणि मग त्यांचं संपूर्ण नाव ऐकलं तर डॉ. अनुभूती.  कधी कधी असं होतं ना कि एखाद्याला पाहिल्या पाहिल्या एक वाखाणण्यासारखा आनंद मिळतो, काही क्षण असेल तो, पण पुरेसा असतो. मला हि मिळालेली अनुभूती पण अशीच होती. अनेक वर्षांपूर्वी तिच्या पालकांनी काय विचार करून तिचं हे नाव ठेवलं मला नाही माहित पण ती पुरेपूर उतरली आहे, अगदी तिच्या नावाला साजेशी आणि मला खात्री आहे प्रत्येकालाच तिच्या बद्दल असाच अनुभव येत असणार.

ज्यात क्रिया / कृती ई. दर्शवतात असे शब्द मुलाचे / मुलीचे नाव म्हणून ठेवणे हि खरं प्रथा नव्हती आधी, आजकाल फार ऐकिवात आहे. पण माझ्या जमान्यात अशी क्रियावाचक नाव ठेवणं आणि त्याला त्याने खरं ठरवणं हे सोप्प नाही, मेहेनत नक्कीच आहे, सातत्य टिकवावं लागतं आणि बरेच काही. असो. फार उत्तम, वेगळी आणि नेहेमी लक्षात राहील अशीच हि (डॉ.) अनुभूती.