बोलेवीण भाषा, शब्देविण संवादु

शतपाउली करण्यासाठी मी आणि माझी मैत्रीण आम्ही ठरवून खाली उतरलो, मस्त हवा चाखावी हा विचार होता. माझ्या मैत्रिणीला येण्याकरता थोडासा उशीर झाला तेव्हा अजून दोघी शतपाउली करता करता म्हणतात कश्या "आज अगदी हवा नाहीच ना? पान देखील हालत नाही आहे". त्यावर मी सहज बोलून गेले माझ्या स्टाईल मधे "आताच पानांचा फोन आला होता आणि ते म्हणाले आहेत कि काही क्षणात हवा चाखता येईल तुम्हाला". इतका मोठा हशा पिकाला म्हणून सांगते. माझ्याच शेजारणी मग काय म्हणतात कश्या "त्यांना सांग जरा १५ मिनिट नंतर हवा सुरु राहू द्या आमच्या चकरा होईस्तोवर", म्हटलं बरं, सांगते. आणि अगदी तस्सच झालं. त्यावर मला असं वाटलं आणि मी ते त्यांना बोलून दाखवलं कि पान फक्त आपल्यासाठी किंवा हवा देण्यासाठी हालचाल थोडीच करतात, त्यांना पण एकमेकांशी भेटायचं असतं, पाठीवरून हात फिरवायचा असतो, स्पर्श करायचा असतो, एकमेकांच्या सानिध्यात वेळ घालवायचा असतो, मग हवा असेल तरच ते पोचणार ना एकमेकांजवळ. ते देखील सजीव आहेत, त्यामुळे भावना आहेत आणि बरेच काही. पानांचा, वेलींचा, छोट्या फांद्यांचा तस्सा आज माझा झाला शब्देविण संवादु पानांशी, अनोखा, अद्वितीय असा.