फार मोठी मदत

"काहीही न करणे", "गप्प राहणे", "नको तेथे सल्ला न देणे", "जमेल तेवढंच काम करणे" ई. म्हणजे खूपच मोठी मदत असते. समजा तुमच्या कडे कार्य आहे. त्यात एक तर तुम्ही हिरीरीने भाग घेऊ शकता, पडेल ते काम करू शकता, मोठ्या जबाबदाऱ्या घेऊ शकता ई. पण मग ते निभावाव प्रत्येकाने. हातातलं दिलेलं किंवा घेतलेलं काम पूर्णत्वाला नेणं फारच आवश्यक आहे, अर्धवट सोडणे नाही. तुम्हाला जमत नसेल तर हातात घेऊ नका ते काम. ते काम अर्धवट करण्यापेक्षा, चुकीचं करण्यापेक्षा न केलेलं बरं तसं स्पष्ट सांगा, मौन बाळगा. त्यालाच मोठं होणं म्हणतात हो. जेथे हवं तेथे, विचारलं तरच, आणि झेपेल तेवढंच करा.

माझे बाबा नेहमी म्हणायचे एकाच्या डोक्याने चालावं, चांगलं वाईट त्यातून शिकतो माणूस. मनं दुखावू नयेत, उगाच वाद घालू नये, आपलंच खरं करण्याच्या पाठीमागे लागू नये.

एकदा आयतं चाखून तर बघा, कित्ती मज्जा येईल, त्या देणाऱ्याला आणि तुम्हाला देखील. "कुछ ना करके भी देखो". असं मौन पाळणं, मधेमधे न करण, दुसऱ्याला मुभा देणं ई. सोप्प नसतं बरं का मंडळी. चांगलीच बैठक लागते त्याला, मन मोठं लागत आणि सगळं आत्मसात करून आपलंस करण्याची कला पण लागतेच. हळूहळू जमेल, करून तर बघा, ह्या ची गोडी / अनोखी चव चाखून तर बघा. वेगळ्या विश्वात वावरायला शिकाल हे नक्की.