मोज (फुट)पट्टी

त्या काळी माझ्या लहानपणी च्या वेळी थोडसं वेगळं वाटेल वाचायला पण माझ्या बाबांना चहा करायला, थोडासा स्वयंपाक करायला, स्वयंपाक घरात मदत करायला मनापासून आवडायचं. का कुणास ठाऊक. म्हणायचे कसे, तुम्ही दोघी करू शकता ग, पण मग काय मी आयत बसून खायचं? असो. त्यामुळे मला आई आणि बाबा, जास्त करून बाबाच टिप्स द्यायचे. आई चा प्रखर बाणा, मी शिकवणार नाही, खातांना काय काय घातलं असेल ह्याचा अंदाज घ्यायचा आणि तसे स्वतः पदार्थ करत करत शिकायचं. बास.

पण बाबा नेहेमी म्हणायचे, किंवा आईला अनेकदा मावशींना सांगतांना ऐकलंय मी कि आधी भाजी फोडणीत शिजवायची आणि मग रस्सा करण्याकरता कोमट / गरम करूनच पाणी त्यात घालायचं, थंड नाही, भाजीची चव, पोत / रचना / बांधणी ई. बिघडते आणि मग जिभेला समजतं ते. तेव्हा समजायचं नाही असं का, आता लक्षात येतंय, भाजी शिजतांना / फोडणी घातल्यावर तिचं तापमान गरम असणार. मीठ, साखर / गूळ, चवीला मसाले घातले कि मग शिजण्याची प्रक्रिया सुरु होणार. ती चविष्ठ होण्यासाठी मग थंड पाणी वापरलं तर त्या भाजी ला, फोडींना एक प्रकारची कदाचित शिरशिरी आल्यासारखी वाटणार आणि तो तापमानातील फरक मग त्या भाजीची चव नक्की बदलणार ह्यात शंकाच नाही कारण शिजण्याची प्रक्रिया थोडीशी बदलणारच. त्या भाजीला बोलता आलं असतं तर तिने सांगितलं असतं ह्या बद्दल. थोडासा विषय बदलते आहे पण अगदी बाळांना टब मधे बसून किंवा मांडीवर / पायांवर घेऊन आंघोळ घालतांना सुद्धा पाण्याचं तापमान तपासलं जातच, प्रत्येक वेळा, अनेक वेळा. आई / आजी आधी हात घालून तपासतात आणि मग गाणी गप्पा मारत आंघोळ घातली जाते. माझ्या सारख्या आधुनिक आईला बदकांचा आधार होता. ते बदक रंग बदलायचे जर पाण्याचं तापमान जास्त असेल बाळासाठी तर. अहाहा च. थोडसं गार पाणी अंगावर पडलं किएकदम शिरशिरी येतेच. तसेच जास्त गरम पाणी वापरलं तर चटका बसण्याचा धोका असतो.

आपल्या सर्वच नाते संबंधात अगदी तस्सेच आहे, नाही का? संबंध, बोलणं, भेटणं, वागणं, चौकशी करणं, चांभार चौकशी करणं कसं मर्यादेत मोजूनमापून राखावं / ठेवावं, कमी जास्त प्रमाण झालं कि मग एक तर शिरशिरी येते नाहीतर चटका बसू शकतो, चव गडबडते, तो गोडवा टिकून राहात नाहीच.  त्यामुळे आधीच आणि नेहेमीच काळजी घ्या मंडळी, म्हणजे सगळेच खुश.