माझी मुलं ह्या जगात यायच्या आधी आमच्या ऑफिस च्या काही कुटुंबात पिल्लांची चाहूल लागली होती आणि काही कळायच्या आत ती चालायला आणि बोलायला देखील लागली. असेच एकदा आम्ही रविवारी एका ठिकाणी गप्पा मारायला जमलो होतो, गप्पांसोबत खाणंपिणं काही खेळ ई. पण होते. पिल्लं हाताच्या बोटावर मोजण्याइतकीच होती आणि मोठी माणसं जास्त होती. त्यामुळे मोठ्यांना हे गप्पा मारूच देऊ नव्हते आणि पिल्लांना कोंडल्यासारखं होत होतं कदाचित. त्यामुळे भारतीय पद्धती प्रमाणे एका बाबाने ठरवलं कि पाटी - पेन्सिल घ्यायची आणि काही तरी भन्नाट करायचे. झालं, बाबा लागला कामाला. पाटीवर पेन्सिल ने मुलं घाबरतील असा राक्षस काढला आणि मुलांना दाखवला. त्याला त्याच्या कलेवर संपूर्ण भरवसा होता कि मुलं नक्की घाबरतील आणि गप्प बसतील. जेव्हा ते चित्र मुलांनी बघितलं तेव्हा ते पोट दुखेपर्यंत हसले, गडाबडा लोळायला लागले, "हे काय काढलंय बाबा, कित्ती फनी आहे, हि त्यांची प्रतिक्रिया होती. तो काढलेला राक्षस त्यांना कार्टून वाटला आणि आवडला. आज त्याची मला प्रकर्षाने आठवण झाली. एक दिग्गज आहे, खूप मोठ्या पदावर असंख्य वर्ष काम करत आहे. त्याचे काही व्हिडीओ बघण्यात आले. तो तसा प्रत्येक व्हिडीओ मधे थोडा फारच हुषार आणि गंभीर वाटलाच मला पण आज हद्द झाली. आजच्या व्हिडिओची सुरवात कधी नव्हे ते एका कार्टून नी केली / झाली. त्या कार्टून चे संवाद ह्या दिग्गजाने वाचून दाखवले आणि ते इतक्या गंभीरपणे वाचले कि ज्याचं नाव ते. इतकी सुंदर हलकी फुलकी वाक्य जर तो इतक्या गंभीर पणे वाचू शकतो तर त्याच खरंच काही खरं नाहीच. काय हे, सातत्याने गंभीर ह्या इतक्या वरच्या ठिकाणी पोचल्यावर देखील? आश्चर्य वाटलं मला, आणि का? हा फार मोठा गहन प्रश्न पडलाच. काय असावं कारण? किंवा कारणं? त्यांच्याशी मग बोलण्याची मला संधी मिळाली एकदा, दोनदा अनेकदा पण छे हो, दगड बरा, ते तर मला पाषाण वाटले. असो, असेल काही पण किंचित बदल करायला हरकत नाही हो, आवाजात, आपले अनुभव कथन करतांना, आपल्या वरिष्ठ किंवा कनिष्ठ लोकांबद्दल बोलतांना, आपल्या अडचणींबद्दल सांगतांना. पण इतकं आवाजातलं स्थैर्य मानण्यासारखं आहे. माझी आधी अशी समजूत होती कि प्रत्येक संगणकाशी संवाद साधणारा, कोडींग करणारा व्यक्ती हा आनंदी, जोशपूर्ण अश्या स्थितीत जगत असेल आणि इतरांना जगू देत असेल त्याचं सर्वात महत्वाचं कारण म्हणजे सातत्याने कोडींग च्या माध्यमातून समाजाला केलेली मदत, दिलेली उत्तरं, तय्यार केलेल्या विविध बहुउपयोगी सिस्टिम्स ई. जेव्हा तुम्ही दुसऱ्यांसाठी काही तरी सतत करत असता तेव्हा तुमचा उत्साह / आनंद समाधानाने द्विगुणित होतंच.
रविवार, २५ सप्टेंबर, २०२२
गंभीर
याची सदस्यत्व घ्या:
टिप्पणी पोस्ट करा (Atom)
2459: Freshly Ground Nostalgia
The last time I visited a flour mill, I think I was in 5th standard or somewhere around that age. I had gone along with my father, mostly fo...
-
मी अनेक वर्षे एकाच संस्थेमध्ये कार्यरत होते. अखेरीस, मला एका नवीन इंजिनिअरिंग महाविद्यालयाची सुरुवात करण्यामध्ये हातभार लावण्याची सुवर्णसंधी...
-
माझ्या मुलाने भारतातील सर्वात आव्हानात्मक अभ्यासक्रम निवडल्यापासून, मला विद्यार्थ्यांसमोरील अडचणींची जाणीव झाली. मला खात्री आहे की अशा अडचणी...
-
परवा एक फोन आला. लहानपणापासून ओळख असलेली व्यक्ती. घरच्यांसारखीच. गप्पा सुरू झाल्या. बोलता बोलता त्यांनी अचानक विचारलं: “अजूनही लेक्चररच आह...
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा