दिड एक वर्षांपूर्वी मी फुगलेली "ती" नावाची पिटुकली कथा / अनुभव कथन केला होता. आज त्यात एक अजून भर पडली म्हटलं "नेकी और पुछपुछ", आणि ताबडतोब काढली कि माझी संगणकीय लेखणी आणि सुरु झाले. आज रविवार आणि बरेच दिवसात भेट झाली नव्हती तिची म्हणून इडलीचा बेत आखला. सकाळी इडली कुकर लावतांना माझ्या कडे काम करणारी ताई कशी म्हणते "इडली रवा जास्त चांगला नाही वापरायला, तांदूळ पेक्षा?", मी म्हटलं "हो आणि सोप्पा पण वापरायला कारण तो तस्साच न मिक्सर मधून फिरवता डाळीत / डाळीच्या मिश्रणात कालवायचा, बास". त्या वर पठ्ठी म्हणते कशी "तसं नाही हो, रवा वापरला कि ती इडली चांगली फुगते". मी इतकी म्हणजे इतकी हसले, तिला काहीही समजले नाहीच, कारण फुगणे ह्या बद्दल हे मागे लिहिलेलं सगळं तरळलं माझ्या डोळ्यासमोर. बघा फुगणे ह्या प्रकारात अजून एकाची उप्स एकीची भर पडली. क्या बात है. आधी ते पीठ फुगाव लागतं आणि तेव्हाच ती फुगते, नरम होते, भन्नाट लागते आणि सर्वांना आवडते. जसं सर्फ एक्सेल च्या जाहिरातीत म्हणतात "डाग अच्छे है", अगदी तस्सच "फुगणे जरुरी आहे".
https://drpreetimulay.blogspot.com/2022/09/blog-post_3.html
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा