बरेच वेळा फोडणी हातावर उडते आणि कातडी क्षणाचाही विलंब न करता त्यावर प्रतिक्रिया दर्शवते. अर्थात फोडणीच्या तेलाचे काही अंश किंवा एखादा मोहोरीचा दाणा हातावर येऊन बसलाच तर पिटुकला डाग लागू शकतो. तव्याला कित्येकदा हात लागतो, घाईत, त्याचा पण चटका बसतो आणि दृश्य असतो तो, काही दिवस. त्या नंतर मग मस्त खाज सुटली कि लक्ष जाते आणि समजते कि आता बरं झालं, ते जे छोटेसे दुखले होते ते. कधी कुकर, कधी डाळीचे पाणी तर कधी भाकरी / थालिपीठ, सगळेच कधी ना कधी खूण देऊन जातात. पण ह्या खुणा काय खुणावतात हो? कि संवेदना शाबूत आहेत, कातडी काम करते आहे दोन प्रकारे, एक म्हणजे चटका बसला कि खुणावते आणि बरे झाले कि सुद्धा. म्हणजे बघा ना आपल्या साठी कित्ती लक्ष केंद्रित करून कार्य चालू असतं तिचं अहो रात्र. क्या बात है? ऊन, वारा, पाऊस किंवा बाकी अनेक गोष्टींपासून संरक्षण तर करतेच पण त्याशिवाय दिमाखात डाग पण मिरवते, वेगळे दृश्य पाहायला मिळते त्यामुळे. सही ना?
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा