रविवार, १९ एप्रिल, २०२६

२४३४ : न थांबणारा आवाज


आजकाल प्रत्येक व्यक्तीमध्ये चिडचिड वाढताना दिसते. त्यामागे अनेक कारणे असतील, पण सततचा त्रासदायक आवाज हे एक मोठे कारण असू शकते. आणि आपण त्याकडे फारसे लक्ष देत नाही.

निवासी संकुलांमध्ये हे चित्र खूप सामान्य आहे. काही टॉवर्स तयार झाले की लोक राहायला येतात, पण इतर टॉवर्सचे बांधकाम सुरूच असते. मग सुरू होतो अखंड आवाज. मशिनरी, ट्रक्स, ड्रिलिंग, स्लॅब वर्क. त्यानंतर आतील कामे. टाइल्स, कटिंग, फिटिंग्स. हा आवाज अनेक महिने, कधी कधी वर्षानुवर्षे चालूच राहतो.

याचा परिणाम फक्त रहिवाशांवर होत नाही. पक्षी, प्राणी, शेजारील सोसायट्या, जमिनीखालील सजीव सगळेच प्रभावित होतात. आणि एक महत्त्वाचा प्रश्न सतत उभा राहतो. वृद्ध, नवजात बाळे, गर्भवती स्त्रिया, आजारी व्यक्ती, तसेच इतर जीव यांच्या शांततेचा विचार कोण करतो?

यात अजून एक स्तर आहे. फ्लॅट्स वेगवेगळ्या वेळेस विकले जातात. प्रत्येक वेळी फर्निचरचे काम सुरू होते. काही वर्षांनी जुन्या घरांची दुरुस्ती. म्हणजे आवाजाचा हा चक्र कधीच संपत नाही.

आता प्रश्न आहे, आपण काय करू शकतो?

काही व्यावहारिक उपाय शक्य आहेत:

  • मुख्य बांधकाम पूर्ण झाल्यावरच टप्प्याटप्प्याने ताबा देणे
  • सोसायटी स्तरावर ठराविक शांतता वेळा निश्चित करणे आणि त्याचे पालन करणे
  • फॅक्टरी-मेड किंवा मॉड्युलर फर्निचरला प्रोत्साहन देणे
  • कमी आवाज करणाऱ्या तंत्रज्ञानाचा वापर वाढवणे
  • बांधकाम व्यावसायिक आणि रहिवासी यांच्यासाठी स्पष्ट नियम आणि जबाबदाऱ्या निश्चित करणे
  • विशेषतः वृद्ध, लहान मुले आणि रुग्ण यांचा विचार करून संवेदनशीलता वाढवणे

ही समस्या गुंतागुंतीची आहे. पण ती सोडवण्याचा प्रयत्न करणे अशक्य नाही.


पूर्ण शांतता कदाचित शक्य नसेल. पण आवाज कमी करणे नक्कीच शक्य आहे. थोडे नियोजन, थोडी शिस्त आणि थोडी संवेदनशीलता यामुळे राहण्याचा अनुभव खूप बदलू शकतो.


आपण जागरूक झालो तर "कॉम्प्लेक्स" ही केवळ इमारतींची संकल्पना राहील, जगण्याची अडचण नाही.

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

2459: Freshly Ground Nostalgia

The last time I visited a flour mill, I think I was in 5th standard or somewhere around that age. I had gone along with my father, mostly fo...