पुंण्याच काम...

का कुणास ठाऊक पण मी घर-एके-घर आणि तदनंतर कचेरी, एवढाच दिनक्रम ठेवला आहे, किंबहुना मला तेवढंच जमत असं म्हणा. तिसरी गोष्ट किंवा काम मला जमत नाही. समाज कार्य खूपच दूर राहिलं. त्यामुळे कदाचित पण मलाही खूपदा वाईट वाटत, जेव्हा मी माझे आजूबाजूचे, ओळखीचे लोक प्रचंड सामाजिक कार्य करतांना बघते, त्यांचे अनुभव ऐकते...

माझं जे छोटंसं कार्य क्षेत्र आहे त्यात संशोधन आणि लेखन करणे हे प्रामुख्याने करावं लागत. संशोधन लेख / पेपर लिहायचं म्हणजे काहीतरी नवीन माहिती सादर करावी लागते. त्या साठी खूप वाचन करावं लागत. वाचन म्हणजे विविध संशोधन केलेले लेख वाचणे. जे लेख महत्वाचे आहेत, कामाशी संबंधित आहेत ते सर्व यादी करून आपल्या पेपर मध्ये नमूद करणे, हे फारच महत्वाचे असते. थोडक्यात काय तर त्या लेखकाला, त्याच्या ज्ञानाला, त्याच्या लिखाणाला आणि एकंदरीत त्याने केलेल्या संशोधनाला महत्व देणे, त्याचा पुरावा देणे ई. नावीन्य पूर्वक विचार करून, तसे नवीन काम करून, जमल्यास विविध क्षेत्राशी संबंध जोडणे वगैरे हे अवघड आहे.

त्यामुळे फक्त माझ्या दृष्टीकोनातून, माझ्या प्रत्येक लिखाणात मी जी यादी देते, अनेक लेखकांचं काम साईट करते म्हणजेच सत्कार्य करते, एक प्रकारचं सामाजिक काम करते. छोटंसं का होईना पण हे काम माझ्या हातून भरपूरदा होत आणि त्यामुळे आता मला अपराधी वाटत नाही.