कप चमचा...

वार्णिक वेद लहान असतांना आम्हाला असं जाणवलं कि त्यांना फारच वारंवार सर्दी होत आहे. एकाला झाली कि नॅचरली दुसऱ्यालाही होत असे आणि त्यानंतर घसा, ताप ई. मग असं वाटलं कि बहुतेक दुधामुळे होत आहे जास्त त्रास कारण असं वाचनात होत कि दुधामुळे कफ जास्त दिवस राहतो वगैरे. मग आम्ही त्यांना छान आल्याचा चहा लवकर इन्ट्रोड्युस केला. त्याआधी कधी कधी "डिप-डिप" म्हणत एखादवेळा बिस्कीट बुडवून खात असतं ते माझ्या चहाच्या कपात, पण नुसता चहा चाखला नव्हता तोवर.

सर्दी झाली कि मग छोट्याश्या कपात मी चहा देत असे त्यांना, त्यांचा. आधीच सर्दी आणि त्यात कप हातात धरून पिणं त्यांचं त्यांना अवघड होत थोडं त्यामुळे मग मी चमचा वापरून त्यांना भरवत असे, थोडेसे कौतुक तर होतेच त्याबरोबर. त्या नंतर मोठा झाल्यावर देखील वेद कित्येक वर्ष चमच्याने चहा पिणे एन्जॉय करत असे. अहाहा. त्यांचे बाबा ओरडायचे मला अशी सवय लावली आहे म्हणून, कित्ती वेळ पितोय चहा तो वगैरे पण असो, आज इतक्या वर्षांनी पण मला आठवून लिहिता आलं ना त्यामुळं हि अनुकथा. भन्नाट छोटासा अनुभव आणि आठवणी सुद्धा. धन्यवाद पिल्लानो.