Smiley

कराग्रे वसते लक्ष्मिः करमध्ये सरस्वति ।
करमूले तु गोविन्दः प्रभाते करदर्शनम् ॥

माझ्या आईने जे सांगितलं ते मुकाटयाने ऐकाच हे मी अगदी आधीपासून केलं आणि अजूनही करत आहे. आई रोज उठल्यावर हा श्लोक म्हणायची. मीही म्हणते. आज इतक्या वर्षांनी मला नवीन गोष्ट उमगली अचानक, आणि म्हटलं लिहावं. आज हा श्लोक म्हणतांना मला ईमोजी किंवा smiley हातावर असल्यासारखं वाटलं, किंबहुना असतंच. तो आकार तसाच आहे मुळात. पण कधीही माझं लक्ष नव्हतं गेलं तिकडे अजिबातच. म्हणजे बघा न इतके वर्ष जे मी फक्त बघत होते, ते मला दिवसाची सुरवात झकास करायला शिकवतच होते पण आत्ता WA मुळे जास्त प्रकर्षाने वेगवेगळे smiley वापरतो, बोलतो, नवीन नवीन emoji ची वाट बघतो, ज्या कृत्रिम आहेत.

हा श्लोक किंवा "प्रभाते मनी राम चिंतीत जावा। पुढे वैखरी राम आधी वदावा॥..." किंवा "आपला हात जग्गनाथ..." ह्या सगळ्या म्हणजे सगळ्या म्हणी / वाक्य / सुविचार ई. आठवले मला आज. कोलगेट पण म्हणतं च ना कि "स्माईल करो और सुरू हो जाओ ...". चला तर मग मंडळी. ह्या छोट्याश्या नवीन अनुभवला घेऊन आता रोज दिवशीची सुरवात करूयात.