नाचता येईना अंगण वाकडे

माझा लेक जरा हटके आहे, आणि त्याचा सवयी देखील. तो सतत सगळ्या गोष्टीना थडकत असतो, स्वतःच्या राहत्या घरात बर का मंडळी, आश्चर्यच आहे, खरंच. त्याच्या खोलीतल्या पलंगाला धडकतो, रोज लागत पायाला. जिन्यावर रोज आणि प्रत्येक वेळी चढतांना उतरतांना पाय ट्विस्ट होतो, नाहीतर पायरीची छोटीशी ठेच लागते, स्वयंपाक घरातले ड्रॉवर लागतात, देवा. काय म्हणावं का$$$$ही कळत नाही मला. धन्य आहे. आणि त्यावर सतत म्हणतो कसा "काय बेक्कार जिना आहे हा?" तसेच "ओह गॉड, हा पलंग नेहेमी माझ्या पायाच्या मधे मधे का येतो ?", "सगळं मलाच का लागत सतत?" ई. स्वतःशी त्याचा संवाद सतत चालूच असतो. मी मागे एकदा माझ्या एका अनुकथेत लिहिलं त्याप्रमाणे देवाचं नाव काही मिनिटात शेकडो वेळा घेतलं जात. किती लकी ना सातत्याने देवाचं नाव घेतो बेटा.

पण अजूनही आता १८ वर्ष पू$$$$$र्ण होणार तरी देखील अजिबात accept करणार नाही, "नाचता येईना अंगण वाकडे.....". अवघड अवघड आहे, पण मला फार मज्जा येते रोज. पोट धरून हसते मी, बास, अजून का$$$$ही नाही माझ्या हातात हो मंडळी. शिंग फुटलेल्या ला काहीही सांगायला नक्को रे बावा.