रविवार, १३ जून, २०२१

अनुभवाची परतफेड ... (भाग १० )

माझ्या आईचे पाय नेहेमी सुजलेले असायचे, खूप उपाय झाले पण कधीच सूज कमी झाली नाही. अर्थात तो कधी तिला अडथळा जाणवला नाही, कामात किंवा नित्यनियमात. मी फारच लहान होते आणि त्यामुळे मला तिच्या पायांवर चालणे किंवा थोडी बहुत मदत करणे एवढेच करता येत होते. औषध गोळ्यांचा कंटाळा आला होता म्हणून ती रोज चुकता तेल लावायची पायांना आणि सक्रिय ठेवायची सतत स्वतःला. पण तरीही तिचे पाय कधी कधी प्रचंड दुखायचे. तेव्हा ती फडकं घेऊन करकचून बांधायची पायांना आणि तिला खूप बरं वाटायचं.

ह्या post-flu काळात माझेही पाय व्यायाम केल्यावर, चालल्यावर, उभं राहिल्यावर प्रचंड दुखत होते. पण ज्या दिवशी पासून मी तांदळाची पोटली तयार केली, बांधली त्यानंतरचा अनुभव अवर्णनीय होता. मला तर अर्धा किलो तांदूळ नीट व्यायाम होई पर्यंत पायावर बसतील ह्या साठी अजूनच करकचुन बांधावं लागतं. माझ्या आईचा अनुभव आज उपयोगात आला. तिचा स्वानुभव आता माझाही झालायं.

Nov 30, 2018, 1:49 PM

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

2459: Freshly Ground Nostalgia

The last time I visited a flour mill, I think I was in 5th standard or somewhere around that age. I had gone along with my father, mostly fo...