शनिवार, ५ जून, २०२१

खास नागपुरी...

उन्हाळ्यात मुंग्या येतातच, हे मला माहित होत. अस ऐकलं आहे कि गरमी मुळे म्हणे सगळ्या मुंग्या बाहेर येतात. त्याचा प्रत्यय येऊ लागलंय आमच्या घरी सध्या. सगळी कडे छोट्या छोट्या मुंग्या दिसताहेत आणि काही पदार्थाना पण लागल्या आहेत. त्या ना काळ्या आहेत नाही लाल, विचित्रच / वेगळ्याच छोट्या आकाराच्या आहेत आणि बऱ्याच आहेत संख्येनी. पण साधरणतः गोड पदार्थांनाच जास्त लागल्या आहेत. खडू लावून झाला, मुंग्यांची पावडर आणून झाली, त्याबद्दल चर्चा झाली आणि बरच काही...

आज सकाळी (परीक्षे नंतरची) सुट्टी स्पेसिअल न्याहारी दाबेली केली होती. त्या दाबेलीच / पावाचा अगदी छोटासा तुकडा चुकून ओट्यावर शेगडीच्या मागे पडला होता आणि दिसला पण नाही डोळ्यांना संध्याकाळ पर्यंत. अचानक मुंग्यांची भली मोठी रांग दिसली ओट्यावर, तेव्हा समजलं. माझी कन्यका बरेच काही बाही बोलत बोलत साफ करत होती, पाणी टाकत होती... तिच्या बडबडण्यात असं होत कि काहीच गोड सांडलं नाही आहे तरी कश्या काय मुंग्या झाल्या. त्यावर मी उस्फुर्त पणे अस उत्तर दिल कि त्या मुंग्या नागपूर च्या असतील, म्हणून त्यांना तिखट जास्त प्रिय आहे. आणि जो हशा पिकाला म्हणून सांगते. भलतीच मज्जा आली. खूप खूप धन्यवाद त्या मुंग्यांना, पोट धरून हसलो दोघी.

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

2459: Freshly Ground Nostalgia

The last time I visited a flour mill, I think I was in 5th standard or somewhere around that age. I had gone along with my father, mostly fo...