"पुणं तेथे काय उणं", सर्वत्र भव्य दिव्य डोंगररांगा नि नटलेलं असं शहर. हे डोंगर उन्हाळ्यात जरी ओस पडले असतात पण तेच पावसाळ्यात हिरवे गालिचे पांघरतात जणू. काही पहिल्या पावसाच्या सरी पडल्या कि रागरंग, संपूर्ण नक्षा आणि सौंदर्याचं पूर्णपणे बदलून जात ह्या डोंगराचं. जोशात आणि नियमित पाऊस पडू लागला कि मग तर काय विचारूच नका. त्यात "दुधात साखर", माझे ऑफिस संपूर्ण डोंगररांगांनी वेढलं आहे, असन्ख छोटे मोठे डोंगर आहेत आजूबाजूला अगदी रस्त्याच्या सुरवातीपासूनच. सकाळी नऊ च ऑफिस असल्यामुळे जेथे जेथे डोंगर दिसतात तेथे आम्ही साधारणतः ८. ३० च्या दरम्यान असतो. आणि त्यात जर पाऊस पडून गेला असेल तर धुकं पडलेलं असत. त्या कडे बघून असं वाटत कि डोंगराने जशी मलमली हलकी सुंदर राखाडी अनोख्या रंगाची चादर / झालर पांघरली आहे. ते दृश्य इतकं विलोभनीय असत कि शब्दात मांडणं अगदी अशक्य आणि अवघडच. आणि हो ती झालर इतकी जादुई असते ना कि जसं ऊन पडेल तस्स, हवेचा झोका येईल तस्स तेही रूप, रंग, तऱ्हा, सौंदर्य, छटा ई. बदलत जाते सतत आणि हे विलोभनीय सौंदर्य-नाट्य संपूर्ण रस्ताभर सुरूच राहत, लपंडाव असतो डोंगर, हिरवाई आणि धुक्याचा, अगदी ऑफिसला येई पर्यंत दररोज, संपूर्ण चार महिने / पावसाळा आहे तो पर्यंत.
मग काय एकदा हिरवा पोशाख चढला रे चढला, पावसाळा संपला कि मग त्याच चादरींची / झालरीची व्याप्ती संपूर्णपणे बदलते. ती अधिक दाट, शुभ्र, अगदी लवकर सुरु होऊन खूप वेळ टिकते. इतकं अवर्णनीय असा आहे आमच्या भागातला निसर्ग कि जसे कि रोज ते हिवाळ्यातले धुके जणू काही टाळी देण्यास आमच्या बस / गाडी समोर येतात / उभे ठाकतात. "हाय-फाईव्ह" / "दे-टाळी" म्हटलं कि कसं त्यांनाही प्रचंड बरं वाटत असणार आणि अर्थातच सगळ्या ऑफिस मधे येणाऱ्या कर्मचाऱ्यांना, प्रचंड आनंददायी, अर्थात सुखकारक. अशी सुरवात दररोज संपूर्ण दोन ऋतुत होते, "काय वर्णु तव गुण...". आणि हो हे घनदाट धुकं/ हे पिटुकले हलके ढग आम्हाला जे भेटायला येतात ते प्रदूषणाचे अजिबात नाही, ते नैसर्गिक असे, डोंगरावर आपोआप तय्यार होणारे आणि थंडीची जाणीव करून देणारे असे.
#Nature's-beauty #Mountain-ranges #Rainy-season #Winter-season #Clouds #Fog #Different-types-of-fog #Hide-and-seek #No-pollution #Two-seasons
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा