भन्नाट व्यक्तिमत्व - २

१९९५ सालची गोष्ट. त्यावेळी दूरदर्शन वर दोन प्रसिद्ध कार्यक्रम होते, एक चित्रगीत आणि दुसरं छायागीत. नावाप्रमाणे छायागीत म्हणजे व्हिडीओ गाण्याचा आणि चित्रगीत म्हणजे फक्त गाणं, व्हिडीओरहित. मला तशीही भयंकर गाण्याची आवड, त्यामुळे सतत आणि मोठ्यांनी गाणं म्हणत राहणं व्हायचं माझं. त्यावेळी भौतिक शास्त्राचे एक गाढे अभ्यासक होते माझ्या ऑफिस मधे. त्यांना देखील गाण्याची आवड आणि ते फार बिनधास्त व्यक्तिमत्व देखील. आम्ही त्यावेळचे सगळेच शिक्षक फारच मोकळे होतो स्वभावाने त्यामुळे मज्जा यायची. मी गाणं गुणगुणायला सुरवात केली, किंवा सगळे एकत्र आल्यावर जर एखाद्या गाण्याचा विषय निघालाच तर ते म्हणायचे कसे "बरं आहे इथे फक्त चित्रगीत सुरु असतं छायागीत नाही". असो, तर असे ते सर आज नावाजलेल्या इंजिनीरिंग कॉलेज चे प्रिन्सिपॉल आहेत. अख्ख जग फिरून झालं आहे कामानिमित्याने, संशोधन कार्य विस्तारण्यासाठी, असंख्य विद्यार्थी PhD झाले आहेत त्यांच्या कडे आणि बरेच उत्कृष्ट शिखरे पादाक्रांत केली आहेत त्यांनी आजपर्यंत. ह्या नवीन दिवसांमधे देखील ते स्वस्थ बसले नाहीतच. दररोज एक जुन्या गाण्याचा त्यांनी स्वतः गायलेला भन्नाट व्हिडीओ करणार आणि सगळ्या सोशल मीडिया वर टाकणार, तसेच दररोज कोणत्या ना कोणत्या, लहान / मोठ्या कार्यक्रमाचे ते भाग असणारच, मग त्याची पण पोस्ट शेर करणार. अहाहा, म्हणजे त्यांची रोजनिशी बघा, सतत कार्यशील. आणि विषय अगदी नॅनो टेकनॉलॉजि पासून, ते मेन्टॉरिंग, १०वी नंतर काय, १२वी नंतर काय, NEP-२०२० ई. वैविध्य विषय. असे एव्हर ग्रीन व्यक्तिमत्व आपल्या संपर्कात असल्यामुळे प्रचंड मोटिव्हेशन तर मिळतंच आणि खूप शिकायला पण. सर्वात महत्वाचं म्हणजे प्रत्येकाला इतक्या सगळ्या गोष्टी एकावेळी, इतक्या कमी वेळेत आणि वयात करणं जमत नाहीच, अशक्य आहे. त्यामुळे अजूनच अप्रुप वाटत मला. मी फक्त हे इमॅजिन करते कि ज्या कॉलेज चे असे प्रिन्सिपॉल आहेत तिथले विद्यार्थी काय धमाल असतील नाही. सहीच.   (भल्यामोठ्या संस्थेचे मुख्य, गाणं, मित्र, वैविध्य विषयावर उत्कृष्ट भाषण,लिखाण, सातत्याने टिकवून ठेवलेलं उच्च दर्जाचं राहणीमान, जगभर भटकंती, हास्य, मदती साठी तय्यार सतत,.... just to name a few )