माझे बाबा नेहेमी म्हणायचे "हो" म्हणायला शिका. समस्या निर्माण होतंच नाहीत बहुतेक वेळा. ह्या छोटेखानी शब्दात प्रचंड ताकद आहे. सतत सांगायचे. मला त्यांचा हा मंत्र इतका आवडतो ना, जसा कि रामबाण इलाज. "हो" म्हणतांना जरासं स्मित-हास्य पेरलं तर सोन्याहून पिवळं, नाही का?
हा रामबाण इलाज मग मी फक्त माझ्या पुरता मर्यादित सांभाळून कसा काय ठेवणार, शक्यच नाही. माझ्या घरच्या आणि दारच्या लेकरांना सतत सांगत असते मी. आज पर्यंत एवढ्यांदा सांगून झालं आहे कि कधी कधी माझ्या घरी काम करणाऱ्या मावशी आजूबाजूला असतात, त्यांचे कान तीक्ष्ण असतात / आहेत हे माझ्या ध्यानात आलं नाही.
काही दिवसांपूर्वी पासून माझ्या हे लक्षात येत आहे कि माझ्या मावशी "हो" हे शस्त्र म्हणून वापरतात आहे. त्यांना कुठलेही काम सांगा, त्या ताबडतोब "हो" म्हणतात. मात्र स्मार्ट पणे त्यांना शक्य असेल तेव्हाच ते काम करतात, ताबडतोब नाही बरं का मंडळी. "मेरी बिल्ली मुझ पर म्याऊ". बेसिक काम झालं कि जास्तीच किंवा सुचवलेला किंचित बदल त्यांना वाटेल तेव्हाच करणार. असो, शेवटी त्यांना पण मर्यादा आहेत आणि त्या देखील एक माणूस आहेत.
माझा संशोधनाचा विषय कित्ती उपयोगी आहे बघा, ज्याचं नाव "इन्क्रिमेंटल लर्निंग" असे आहे. आधी मावशींनी बहुतेक अर्धवट ऐकलं माझं बोलणं आणि त्या "हो" म्हणायच्या पण रागात / चेहेऱ्यावरचे बदललेले हावभाव दाखवत. त्यानंतर, एक तर काम सांगितल्यावर गप्प बसायच्या म्हणजे मूक सामंती द्यायच्या आणि आताशा तर मस्त हास्य चेहेऱ्यावर आणि "हो" असा संयोग असतो. भन्नाट च. मज्जा येते त्यांना आणि मला देखील. माझ्या लेकीच्या पण हे ध्यानात आलंच आणि ती पण आता हे सगळं फा$$$$र एन्जॉय करते. बहुतांशी संध्याकाळी ती असते मावशींबरोबर मी ऑफिस मधून घरी येई पर्यंत.
असेच सर्व जण स्मित-हास्या सहित "हो" पेरा सर्वत्र, भरपूर कामं करा एन्जॉय करत करत / हासत - खेळत म्हणजे त्या व्यक्तिला आणि आजुबाजुच्यांना पण मज्जा येईल आणि खूप कामं होतील / मार्गी लागतील सहज.
"हो" ह्या रामबाण इलाजाचा विजय असो. गणपती बाप्पा मोरया, मंगल मुर्ती मोरया. "हो" सोबत प्रत्येक नवीन कामाचा शुभारंभ करू या.
#SayYes #YesAlways #QuasiSmile #Smile #TenderSmile #JustSmile #CuteSmile #Panacea #EnergeticWord #ShouldTry #MustTry #Happiness #EnergyForWork
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा