१९१० साली Nathaniel Baldwin जो युथा चा होता त्याने चर्च मधे म्हटल्या जाणाऱ्या प्रार्थानेला किंवा जे कथन करणारे असतात त्यांचे बोधपर भाषण ऐकण्यासाठी हेड फोन्स चा / सारखा शोध लावला. त्यानंतर टेलेफोन ऑपरेटर करीता, विमान चालवणाऱ्या आणि गाणी सोडून बाकी सगळ्या गोष्टींसाठी हेड फोन वापरला जाई. मी तर हे देखील ऐकलं आहे कि एखाद्या आजाऱ्यावर उपचार करताना त्याचे सुक्ष्म / अतिसुक्ष्म ठोके किंवा बऱ्याच बाकीच्या गोष्टी ऐकण्यासाठी तज्ञ हेड फोन्स वापरत होते. माझ्या मते जेथे जेथे पट्टाकिनी कृती होणं आवश्यक असतं, त्या कर्तृत्वान व्यक्तीचे हात मोकळे असावे लागतात, ज्यांना एकावेळी अनेक काम करावी लागतात त्यांना असे आयुध उपयोगी असतात. असो.
मी १०-११ वीत असतांना सोनी टीव्ही सोबत जे हेड फोन्स आले होते ते वापरले बरेचदा पण त्यानंतर खास गरज पण पडली नाही आणि त्याच्या कधी आहारी गेलेच नाही, का कुणास ठाऊक.
आज मला एक नवीन संगणक देण्यात आला आणि त्याला म्हणे हेड फोन्स लावावेच लागतात, क्लास घेण्यासाठी, विद्यार्थ्यांशी संवाद साधण्यासाठी. झालं का म्हटलं आता, आली का पंचाईत? देव आठवले मला आणि आमच्या संगणक चमूला देखील. त्यांनी माझ्या कडे असं बघितलं जसे कि मी ह्या जगातली नाहीच, कुठल्या तरी दुसऱ्या ग्रहावरून आले आहे, हेड फोन माझ्याकडे नाहीत म्हणजे काय, असं अविर्भाव होता त्यांचा. असो. पण मग मला एक हेड फोन देण्यात आला सरते शेवटी, आणि दिवसभर घालून मग मी सगळे वर्ग घेतले, भन्नाट वाटलं. एक वेगळीच मज्जा आली. इतकी जास्त मजा आली कि माझंच मला रेडिओ जॉकी झाल्यासारखं वाटलं पहिल्या तासाला. दुसऱ्या तासाला मी अजुनकाही झाले असं जाणवलं. आणि सरते शेवटी मी त्याच्या इतकी प्रेमात पडले कि ज्याचं नाव ते. आता तर ताबडतोब मी घेणारच, हेड फोन हो, म्हणजे रेडिओ जॉकी नसतांना वेगळ्या विश्वात रममाण होऊन माझ्या मुलांना जोमाने शिकवता येईल मला, स्टाईल मधे.
https://en.wikipedia.org/wiki/Headphones
https://www.smithsonianmag.com/arts-culture/a-partial-history-of-headphones-4693742/
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा