सकाळी सकाळी मला दररोज बहुतेक एक मस्त तरुण आज्जी दिसतात. आकड्यांमधे लिहायला गेलं तर वय फार जास्त आहे त्यांच, तरीदेखील छान ह्या जमान्यातला टी शर्ट पॅन्ट घालून फिरायला गेलेल्या असतात वाटत. वेगवेगळे टी शर्ट घातलेले दिसतात. मला एकाच वेळी आश्चर्य वाटलं आणि समाधान पण. आश्चर्य ह्या करता कि इतक्या जुन्या पिढीतल्या आहेत त्या, कदाचित साडीच, डोक्यावरून पदर ई. बंधन असावीत त्यांना आणि तेथून थेट टी शर्ट पॅन्ट हा प्रवास वाखाणण्यासारखाच आहे माझ्या साठी. समाधान ह्या साठी कि त्यांनी हे सगळं / बदल स्वीकारला. मला माहित आहे इतकं सोप्प नसत बदल स्वीकारणं. त्यामुळे त्यांच्या मोकळ्या स्वभावाला माझा सलाम. इतके दिवस रोज बघितल्यावर आज सरते शेवटी लिहायला मुहूर्त लाभला मला.
मी त्यांना बघते तेव्हा एक तर ऑटोरिक्षात असते आणि दुसरं म्हणजे वेगळ्याच ट्रान्स मधे जाणं होत ताबडतोब. त्यामुळे लिहिणं राहूनच जात होत. हरकत नाही. जमेल तेव्हा / वेळ येईल तेव्हा नक्की भेट घेईनच त्यांची. मला आवडेल त्यांच्याशी गप्पा मारायला. रोज एक भन्नाट ऊर्जा नक्की मिळते मला त्या आज्जींना फक्त बघून, बाकीच्यांना पण न कळत किती मोटिव्हेट करत असतील त्या. अहाहा.
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा