परवा माझ्या कडे phd झालेल्या अर्चना मॅडम चा मला फोन आला, काही बाबतीत बोलायचं होत त्यांना. कामाचं बोलणं झालं आणि म्हणतात कश्या "मॅडम अहो मला आणि तुम्हाला ओळखतात ते सगळेच जण म्हणायला लागले आहेत कि मी अगदी तुमच्यासारखी बोलते, हसते आणि वागते पण". मला फार बरं वाटलं, उत्साही वाटलं, अर्चनाने इतकं काय, कसं आणि का टिपलं हे समजलं नाही अजिबात. असो. पण मग मी म्हटलंच "ह्यालाच मोठं होणं म्हणतात ना मॅडम. तुमची phd झाली, मानाची मोठी नोकरी पदरी पडली, आणि phd व्यतिरिक्त सहज गरज नसतांना बऱ्याच चांगल्या गोष्टी आत्मसात केल्यात ह्याला च मोठं होणं म्हणतात मॅडम".
माझे बाबा म्हणायचे फक्त वयाने मोठं होणं म्हणजे च मोठं होणं नाहीच. मोठं आहे हे दिसलं पाहिजे तुमच्या कृतीतून सातत्याने. मोठं असल्यासारखं वागलं पाहिजे संयमाने प्रयत्नपूर्वक, कळत न-कळत सतत शिकत राहणं आणि त्याचा सदुपयोग करत राहणं म्हणजे कदाचित मोठं होणं. दुसऱ्याचा दृष्टीकोन जाणून घेणं, मितभाषी होणं, ऐकून घेणं, समजावून सांगणं, स्वानुभवाचे बोल शेअर करणं ई. म्हणजे कदाचित मोठं होणं. लहान, चिरतरुण राहणं, सगळ्यांमध्ये मिळून मिसळून राहणं, रागावण्याची पद्धत बदलणं म्हणजे मोठं होणं. जमेल तेवढे प्रसंग आव्हान म्हणून स्वीकारणं, नाण्याची दुसरी बाजू बघणं, प्रत्यक्ष / अप्रत्यक्ष रित्या मदत करणे ई. छोट्या छोट्या गोष्टींचं अप्रूप वाटणे, आनंद मिळवणे, तो पसरवणे आणि ह्या सगळ्यांमुळे आकडा जरी फुगीर झाला तरी बोबडं / उत्साह / धडपड / वैविध्यता जपणे म्हणजे मोठं होणे. हो ना?
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा