प्रेम

अनेक दिग्गज कवींनी हा प्रश्न विचारला आहे / मांडला आहे त्यांच्या काव्यातून / लेखणीतून "प्रेम म्हणजे नक्की काय?", ते प्रत्यक्ष का अप्रत्यक्ष पणे दिसतं / नजरेस पडतं हे त्या बघणाऱ्यालाच किंवा अनुभवणाऱ्यालाच ठाऊक. आज मला एका प्रेमाची नव्याने अनुभूती आली आणि ती इतकी प्रकर्षाने जाणवली कि मी लेखणी उचलली आणि माझ्या भावना मांडायच्या ठरवल्याचं.

तर त्याच असं झालं कि आज मला माझ्या खानसाम्याने फोन केला कि आज मी तुम्हाला दहीभात पाठवला तर चालेल का? त्या सोबत साधा भात पण देतो ई. म्हटलं दहीभात असेल तर साधा नको आणि शिवाय दहीभात पण थोड्या प्रमाणात पाठव, जास्त नको. पडत्या फळाची आज्ञा जशी त्याने ताबडतोब डब्बा भरून पाठवला. मी आणि माझी एक सखी मिळून आज डब्बा खायला सुरवात केली आणि त्या दहिभाताची जगावेगळी चव चाखून अवाक झालो. आज पर्यंत असंख्य वेळा मी स्वतः दहीभात केला आहे आणि खाल्ला देखील पण आज काही रसायनचं वेगळं होत. तो इतका अप्रतिम चविष्ट झाला होता कि ते शब्दात गुंफण म्हणजे अशक्य आणि अपमानचं जणू. तो आंबेमोहोराचा भन्नाट सुगंध, दह्याचा आगळावेगळा गोडवा, कढीपत्त्याची / फोडणीची खुसखुशीत चव आणि लाल मिरचीचा लालचुटुक ठसकेबाज देखावा. ते साग्रसंगीत दृश्यच इतकं विलोभिनीय होत कि ताबडतोब फडशा पडलाच त्याचा. पण प्रत्येक घासागणिक भातशेतीचा शेतकरी, ती गाय / म्हैस जिच्या दुधाचं ते दही होत, तो इतर मसाला, दहीभात तय्यार करणारे हात ई. च्या कष्टाला आणि आशिर्वादाला नतमस्तक झालेच न-कळत. प्रत्येक घटक जादुई मायेने घडला होता त्यामुळे संमिश्रित प्रेम दृश्य झालं होत. सर्वांना मनापासून धन्यवाद आणि संपूर्ण जीवसृष्टीला असेच प्रेममय पदार्थ नेहेमी चाखायला मिळो हि प्रार्थना. अप्रत्यक्ष्य प्रेमाची परिभाषा नव्याने कळली / उमगली आणि चाखता पण आली आज. माझ्या सारखी भाग्यवान मीच, नाही का मंडळी?