माझं शालेय शिक्षण हे मराठमोळ्या वातावरणात झालं आणि घरी तर इंग्लिश भाषेचा शिरकाव पण झाला नव्हता. असो.
त्यावेळी माझे शाळेचे आदरणीय शिक्षक अतिशय मेहेनत घेऊन विषय तर शिकवायचेच परंतु वैविध्य उपक्रमातून कळत न-कळत माणूस घडवायचे. असंख्य उपक्रम असायचे शाळेत, वर्षाच्या शेवटी गॅदरिंग असायचं, त्यात विविध कलागुण सादर होत असतं. प्रेक्षकांसमोर संपूर्ण कार्यक्रम सादर करण्या आधी त्याची रंगीत तालीम घेतली जात असे. त्यामुळे खूप फायदा व्हायचा, विद्यार्थ्यांना, प्रेक्षकांना, स्टेज ज्यांनी सजवलं आहे त्यांना आणि एक प्रचंड मोठा उत्साह / जोश / आत्मविश्वास निर्माण व्हायचा तो वेगळाच. काही दिवसांपूर्वी अशीच विस्मृतीत गेलेली रंगीत तालीम पुन्हा अनुभवयाला मिळाली आणि हा लेख लिहिता आला. तर त्याच असं झालं कि मला एक अनोखे वोर्कशॉप घेण्याची संधी प्राप्त झाली पण हातात कचेरीच्या कामामुळे अजिबात शांत असा वेळ नव्हता. त्यामुळे माझ्या सोबत संशोधन करत असलेल्या दोन विद्यार्थिनींना मी विनंती केली आणि त्यांनी पण अगदी मनापासून मदत केली देखील त्यांच्या व्यस्त दिवसात देखील. त्यातल्या त्यात एक जण तर इतक्या उत्साहाने आणि हिरीरीने उतरली त्यात आणि वेळेआधी सगळी माहिती मिळवून दिली आणि शिवाय तिच्या घरी घेऊन जाऊन व्यवस्थित वेळ देऊन रंगीत तालीम पण करून घेतली. अहाहा. ह्यालाच प्रेम असे नाव. पुन्हा एकदा रंगीत तालीम कित्ती म्हणजे कित्ती उपयोगी ठरते हे प्रकर्षाने जाणवलं. त्यामुळे उत्साह तर आलाच पण एक वेगळा प्रचंड कॉन्फिडन्स निर्माण झाला आणि ४१ वैविध्य स्तरावरच्या दिग्गज अधिकाऱ्यांना "कृत्रिम बुद्धिमत्ता" चे फायदे त्यांच्या क्षेत्रात काय आहेत ह्या विषयी उस्फुर्तपणे समजावून सांगता आलं. अहाहा, फारच जगावेगळा अनुभव होता तो. मला मज्जा आली. माझी लेक मला लहान असून सतत सांगते "मम्मा तुला आवडतंय ना मग बिनधास्त कर". असेच अनेक अजून छोटेखानी वोर्कशॉप्स करायला मला आवडेल नक्की. नजीकच्या भविष्य काळात संधी मिळेल आणि अजून बरेच जण माझ्या सारखे आनंद घेतील त्या वर्गाचा हि खात्री. आज एका स्थानिक वृत्तपत्रात ह्या वोर्कशॉप विषयी छापून आलं त्यामुळे माझा आनंद गगनात मावेनासा झाला. रंगीत तालीम चे अनोखे रंग असेच उधळत राहोत नेहेमीच.
Proud of you, Dr. Preeti. Well done👍
उत्तर द्याहटवा