सोमवार, ६ डिसेंबर, २०२१

गणवेश

मला नक्की आणि पक्की खात्री आहे कि माझ्या सारखेच बहुतेक सगळे विचार करत असणार. शाळेत असतांना कॉलेज ला जायचं एक  महत्वपूर्ण कारण म्हणजे गणवेश पासून सुटकारा. रंगीबेरंगी कपडे आपल्या आवडीचे घालणं म्हणजे कॉलेज असं होत माझ्या दुनियेत. नाण्याला नेहेमीच दोन बाजु असतात हे क्षणभर विस्मृतीत गेलं होत  माझ्या. आवडते कपडे घालण्याची मुभा मिळणं म्हणजे पण भलं मोठं काम होत. रंगसंगती बघा, काय सध्या फॅशन मधे आहे त्याकडे लक्ष ठेवा, दररोज स्वतः काय घालतोय ते ध्यानात ठेवा, रंग योग्य आहेत का नाही ते बघा आणि बरेच काही, जसे कि त्यांची शिस्तीत देखरेख ई. दर दिवशी काय परिधान करायचं हाच मोठा यक्ष प्रश्न. कितीही जोडी कपडे असले तरी देखील आपल्या कडे काहीच नाही हि भावना. पण कॉलेज हे बाकी इतर कारणांसाठी आवश्यक आहेच, त्यामुळे दररोजचा पोशाख, फॅशन आणि बाकी इतर गोष्टी आत्मसात केल्या / झाल्या ह्या अनेक वर्षात. तसेच मग नोकरी सुरु झाली आणि शिक्षकी पेशात गणवेश नसल्यामुळे पुन्हा रंगांच्या दुनियेचे नव्याने ओळख झाली आणि ती अनेक वर्ष टिकली देखील. आज कचेरीत आले तेव्हा आमच्या दोन मजल्यावर नेमलेल्या गार्ड ताई दिसल्या आणि त्यांचे डोळे सहज वाजता आले. आमच्या कडे गार्ड ताईंना गणवेश घालावा लागतो रोज. त्यांचे डोळे मला असं सांगत होते कि "काय ना सगळ्या मॅडम आणि सरांना दररोज वैविध्य रंगांचे / तर्हेचे कपडे घालून ऑफिस ला यायला मिळत, आम्हाला नाही". आणि कदाचित त्याच मुळे असेल त्या सगळ्या गार्ड ताई फार उत्साहाने त्यांचे फोटो मोबाईल वर काढलेले मला आणि बाकी सगळ्यांना दाखवतात, त्या विषयी सांगतात / बोलतात आणि त्या प्रत्येक फोटोत त्या फारच उत्साहाने तय्यार झालेल्या आढळतात.  कारण ते त्यांना अगदीच कधीतरी करायला मिळतं, संपूर्ण आठवडा काम असल्यामुळे किंवा अनेक वेगवेगळ्या वेळेच्या ड्युटीज पण असतात. आणि त्यांच्या गार्ड च्या ड्युटी मुळे त्यांचा शाळेत गणवेश ते अजूनही गणवेश हा प्रवास लांबला आहे, किंबहुना सुरूच आहे त्यामुळे असेल कदाचित. गणवेश रोज परिधान करायचा म्हणजे वैविध्य फॅशन च्या गोष्टींवर खर्च वाचतो, रोज काय घालायचं ह्या वर शक्ती खर्च होत नाही, पण कधी कधी कंटाळा येतो हे मात्र आहे. ह्यालाच पॅकेज म्हणतात, आवडो अथवा ना आवडो. माझे बाबा नेहेमी म्हणायचे चहा ची पावडर विकत घेतांना पुडा पण विकत घ्यावा लागतोच इच्छा असो नसो, पॅकेज शेवटी, नाही का? गणवेश ज्यांना घालावा लागतो कामावर त्यांचं कपाट मात्र फार फार खुश राहत असेल, कारण त्याला मोकळा श्वास घेता येत असणार, प्रचंड कपड्याच्या व्हरायटी नि ओसंडून वाहत नसणार.

कोणत्याही टिप्पण्‍या नाहीत:

टिप्पणी पोस्ट करा

2459: Freshly Ground Nostalgia

The last time I visited a flour mill, I think I was in 5th standard or somewhere around that age. I had gone along with my father, mostly fo...