माझी लेकरं लहान होती तेव्हा, नुकतीच बसायला आणि घन पदार्थ खायला लागली होती तेव्हाची हि एक गोष्ट आहे. एक दररोज च्या वापरातलं सर्वांना प्रिय असं बिस्कीट आहे ज्यात नारळ घातलेला असतो आणि बिस्किटाच्या वरून सुंदर पद्धतीने मांडणी करून साखरेचे कण पेरलेले असतात. माझी आई मुलं लहान होती म्हणून आमच्या कडे होती काही दिवस मुक्कामाला तेव्हा सातत्याने मुलाना व्यस्त / व्यग्र ठेवायचं म्हणून आणि शिवाय थोडीशी स्वतः खाण्याची आवड लागावी म्हणून ती हे नारळ साखर बिस्कीट त्यांना देत असे हातात. खूप खूप वेळ त्या बिस्किटावर चिकटलेले साखरेचे कण काढण्यात त्यांच्या गोऱ्या गोबऱ्या छोट्याश्या बोटांनी (ते अनेक असफल प्रयन्त असायचे त्यांचे) आणि मग तो कुठे तरी पडलेला शोधून खाण्यात मुलांचा बराच वेळ जायचा. आम्हाला / प्रेक्षकांना ते बघण्यात मज्जा यायची ती वेगळीच. आज अनेक वर्षांनी मी जेव्हा त्याच बिस्किटांचा आनंद उपभोगत होते सकाळच्या चहा सोबत तेव्हा एक लक्षात येईल असा बदल दृष्टीपथात पडला माझ्या. तेच बिस्कीट, तीच कंपनी, मी पण तीच पण बिस्किटावरची साखर गायब हो, पूर्णपणे गायब. अर्थात आता माझी मुलं मोठी झालीत, त्यांना वेळ घालवण्याकरता ते साखरेचे कण नकोत, पण प्रकर्षाने जाणवेल असा बदल दिसला म्हणून हा पंक्ती प्रपंच. हा बदल साखरेच्या वाढीव दरामुळे आहे कि कंपनीला काही नवीन करायचं आहे, का अजून काही हे माहित नाही, पण माझ्या खूप गोड, साखरे पेक्षा गोड आठवणी आहेत त्या बिस्किटा सोबत त्या पिटुकल्या साखरेच्या कणांसोबत हे मात्र नक्की आणि त्या आयुष्यभर राहणार हे पण तेवढंच खरं. साखर-साखर हा गोड शब्द किंवा हि गोड संज्ञा त्या वेळी माझ्या मुलांना बोलायला अवघड होती त्यामुळे ते चकाचका = साखर-साखर असं त्यांच्या बोली भाषेत म्हणायचे ते बोल, ती गोंडस मुलं, ती माझी त्यांना सतत व्यग्र ठेवणारी आई माझ्या डोळ्यादेखत उभी ठाकली आज पुन्हा एकदा. धन्य ती बिस्किटं आणि धन्य त्या आठवणी.
"नाईस-टाइम" हे खरं त्या बिस्किटांचं नाव, पण आमच्या घरी चका-चका ह्याच नावाने प्रसिद्ध आहे, इतकं कि हि अनुकथा लिहितांना आज मला गुगल वर जाऊन शोधावं लागलं मुळ नाव बिस्किटांचं. काय हे वेड?
http://britannia.co.in/products/nice-time/nice-biscuits
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा