सध्या सुट्टीवर आले आहे मी नागपूर हुन पुण्याला जवळपास चार महिन्यांनंतर. त्यामुळे सर्वप्रथम म्हटलं माझ्या डॉक्टर मैत्रिणीची भेट घ्यावी. कारणं अनेक होती, एक म्हणजे ती ला अनेक महिन्यात बघितलं नव्हतं, बोलले हसले नव्हते तिच्या सोबत, तिच्या मुलीबद्दल चौकशी करायची होती, पोटभर गप्पा मारण्याकरिता कधी भेटायचं हे ठरवायचं होत आणि औषध (नवीन / बदल) हे पण हो. दिल्या तिने एकदाच्या गोळ्या बदलून. मग मी पण त्या पट्टाकिनी विकत आणल्या दुकानातून. रात्री जेवणानंतर घ्या असं सांगण्यात आलं होत आणि मी पहिल्या दिवशी रात्रीचं जेवण झाल्यावर गोळी घेतांना पाहिलं तर माझ्या हातात टवका गेलेली गोळी स्थानापन्न झाली. मला वाटलं माझं गोळी काढतांना काही चुकलं कि काय. दुसऱ्या आणि तिसऱ्या दिवशी पण तसंच. म्हटलं काय होतंय काय? मग चवथ्या दिवशी पदर खोचला आणि उत्तर शोधायचं ठरवलंच. हळूच प्रयत्नपूर्वक ती पिटुकली गोळी वेष्टनातून बाहेर काढली, माझ्या तळहातावर निरीक्षणासाठी ठेवली आणि मी उडालेच. अहो ती गोळी चक्क हृदयाच्या आकाराची होती. इतकी छोटी आणि त्यात हुबेहूब हृदय कोरलं होत / साकारलं होत. अहाहा च. माझ्या साठी ती अत्यावश्यक अशी असलेली गोळी मी रोज घ्यावी म्हणून किती मोटिव्हेट करावं कोणी. जबरदस्तच. फारच भावली मला कल्पना / संकल्पना आणि ज्याच्या सुपीक डोक्यातून हा आकार साकारला गेला त्याला शतशः मनापासून धन्यवाद. अर्थात मला सध्या तरी अश्या बाहेरील मोटिव्हेशन ची गरज नाही, घेतल्या जातात गोळ्या लागणाऱ्या, पण असे असतील ना बरेच जणं, त्यांच्या साठी कुठल्यातरी व्यक्तीने / गोळ्या तय्यार करणाऱ्या तज्ज्ञाने केलेला हा विचार आणि कंपनीने तो उचलून धरला हे फार भावलं मला. आणि हो आकाराशिवाय गुगल बाबा ला विचारणा केली तर त्या गोळ्या पांढऱ्या, लाल, गुलाबी, हलक्या गुलाबी ई. वैविध्य रंगात आढळल्या. शपथच. वेळेवर गोळ्या घेऊन माणसं पटापट बरी व्हावीत ह्या बद्दलचे प्रयत्न अवर्णनीय आहेत हे मानलेच पाहिजेत. म्हणजे नवीन गोळ्या तय्यार करतांना आकार, प्रकार, रंग, रूप आणि माणसं ह्यांचा पण सखोल आणि सतत विचार करणे अत्यावश्यक आहे हे प्रकर्षाने आढळलं. मतितार्थ असा कि माणूस म्हणून नवीन गोळ्या-औषध नावारूपास आणा फक्त व्यवसाय म्हणून किंवा शर्यत म्हणून नकोच..
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा