जरा विसावू या वळणावर

माझ्या हातून ह्या ज्या अनुकथा लिहिल्या जातात ना त्या मला अनेकदा अनेक जण विचारतात, "कसं काय लिहिता तुम्ही? विषय कुठून मिळतात?" ई. आणि अनेक प्रश्न. पण ह्या सगळ्यांचं एकाच उत्तर माझ्या समोर उभे ठाकतात विषय. आज काही व्हिडीओ बघतांना इतके सुंदर वाक्य वाचले "एकाकीपणा आणि एकांत" ह्यात जमीन अस्मानाचं अंतर आहे, आणि फारच कोवळी पिटुकली रेष देखील, अर्थात मी हे एका व्यक्ती बद्दलच बोलते आहे, ना कि दोन.

गेले दोन दिवस मला माझा एकांत अनुभवयाला मिळतो आहे. मी माझ्या खोलीत, जमेल तसं थोडक्यात काम करते आहे, रोजनिशी चालू आहे, प्रचंड आराम, जमेल तेवढा व्यायाम, जप, ध्यान ई. मी मला शोधण्याचा, चाचपडण्याचा प्रयन्त करते आहे. आयत मिळालेलं ऐटीत फस्त करते आहे, विविध विषय लिहिण्यासारखे आहेत हे नक्की करते आहे, गप्पा / चॅट, भरपूर सिरिअल्स बघणं ई. पण अर्थातच चालू आहे. ह्या आधी पण एक्का दुक्का प्रसंग आलेत विसावण्याचे, पण आत्ताचा विशेष ठरेल ह्या शंकाच नाही, दिशा दाखवणारा असा. कदाचित विसाव्याचे क्षण त्या करताच लाभलेत कि काय कुणास ठाऊक.

एकुलती एक लेक, पण माझ्या आईचा नेम, "पैसे कमावणं किती आव्हानात्मक असतं हे बघा". असं म्हटलं आणि सहज माझी दहावी झाली कि मी शिकवण्या घ्यायला सुरवात केली. त्यानंतर ती जी गाडी सुरु झाली शिक्षण क्षेत्रात ती आज तागायत खाच, खळगे, खड्डे, वळणं, चढ उतार सगळं अनुभवत सुरु राहिले. माझ्या जमान्यात हे सगळं करत असतांना शिवाय स्वयंपाक, घरातील कामे, विणकाम / भरतकाम, गाणं, आणि मित्रपरिवार असणं, नाती टिकवण्याची कला देखील अनिवार्य होतंच. १९८८ साली १० वी झाले आणि घौड दौड सुरु झाली. अनेक वेळा नकळत निसर्गाने खुणावलं कि विसावा हो आता थोड्या वेळ, पण ते ऊर्जेचं वय, धडाडी गाठायची इच्छा आणि बरीच कारणं त्यामुळे त्या इशाऱ्यांकडे काना डोळा केला आणि म्हणूनच आज अजून एक प्रेममय विसावा जबरदस्ती माझ्या पुढ्यात मांडला आहे. ह्या माझ्या, माझ्या सोबतच्या १५ दिवसात बघुयात काय घडतं आणि काय उपरती येते, काय दिशा मिळते / स्पष्ट दिसते / होते ते. माझे सगळे अँटेने शाबूत आणि चालू राहायला हवेत आणि टिपून त्यावर सहज मार्गक्रमणा करता येईल हि आशिर्वादात्मक खात्री, नाही तर मी पण अशी १५ दिवस फक्त माझ्या साठी सुट्टी घेतली नसती, कुणी (ऑफिस किंवा घरच्यांनी) दिली नसती आणि शेवट पर्यंत मग मला विसावा मिळालाच नाही असं मनात येत कदाचित दोष देत राहिले असते मी. माझ्यासारखी भाग्यवान मीच, घरी, १५ दिवस एकटी आणि संपूर्ण स्वात्यंत्र हवा तस्सा वेळ घालवण्याचं, अहाहा, अजून काय हवंय.

तर मंडळी असे विसाव्याचे क्षण टिपा, बरेच येतात, खुणावतात, स्वतः सोबत राहून तर बघा, नव्याने ओळख पटल्याशिवाय राहणार नाहीच. 

https://open.spotify.com/album/10356wAvquhSfJm6oHFDzB

https://gaana.com/song/jara-visavu-ya-valnavar-1