कवाडं

माझ्या स्वतःच्या पहिल्या वहिल्या घरी सुरवातीला वॉशिंग मशीन आणि मिक्रोवेव्ह बसवण्यासाठी जो व्यक्ती आला होता त्याने अगदी ओझरतं सांगितलेलं मला आठवतंय. दोन्ही मशीन्स म्हणे वापरून झाली कि दार उघडच ठेवावं किलकिलं, घट्ट बंद करू नये. का कुणास ठाऊक पण पटलं होत मला ते तेव्हा आणि मी "पडत्या फळाची आज्ञा" जशी तस्सेच करायला सुरवात केली / किंबहुना घडलं ते माझ्या हातून अगदी सहज नियम असल्यासारखं. त्यानंतर पुन्हा एकदा काही कारणासाठी नवीन एक तांत्रिक माणूस आला आणि मशीन बघून म्हणतो कसा, छान सांभाळलं हो, वास नाही, ओलावा/ आर्द्रता / दमटपणा ई. काहीच साठलेलं दिसत नाहीच, अगदी कोर करकरीत आणि ठणठणीत. कमाल आहे. कसं साध्य केलंत? मला फारच आश्चर्य वाटलं कि एवढ्या छोट्याश्या कृतीचा परिणाम असा दृश्य असतो? क्या बात है. शाब्बास.

त्यांनतर आजकालच्या फ्लॅट मधल्या छोट्या इकडे तिकडे दिलेल्या बाथरूम ची पण थोड्याफार प्रमाणात तीच कथा. आंघोळ पांघोळ आटपली कि जर अगदी घट्ट दरवाजे दडपून घेतले तर काही महिन्यात त्याचा परिणाम छतावर / दारांवर / भिंतीवर आणि एकंदरीत बाथरूम मध्ये दिसायला लागतोच. त्यामुळे थोडावेळ दार उघडं ठेवा, खिडकी उघडी असू द्या, तो छोटेखानी पंखा असतो तो चालू करा, पुसून घ्या ई. मशीन काय, किंवा बाथरूम काय सांभाळावं लागतच, कारण सतत आपल्याच संपर्कात येतात ह्या वस्तू, नाही का? मग आपल्या रोजनिशीतच असू द्या ह्या गोष्टी आणि हाताला वळण.

नातेवाईकांचे तानेवाईक होऊ द्यायचे नसतील तर मनाच्या, आचार-विचारांच्या खिडक्या दरवाजे देखील मोकळी / उघडी असू द्या. सातत्याने बंद ठेवली तर दुर्गंध येऊ शकतो, नको ती आर्द्रता पण नुकसानदाई ठरू शकते. त्यामुळे कवाडं प्रयत्नपूर्वक मोकळीच ठेवा, स्वछंद जगा आणि जगू द्या.