संशोधन हा एक माझ्या कामाचा एक अविभाज्य घटक आहे. मी मिशीगन येथे शिकत असतांना माझे गुरु / शिक्षक मला / आम्हाला नेहेमी सांगत असतं कि वर्गात तुमचं संशोधन घेऊनच या, पुस्तकात लिहिलेलं तुम्ही कास अंगिकारला नावीन्याने ते विद्यार्थ्यांना सांगा, ह्याला शिकवणं म्हणतात खरं. आणि phd झाल्यावरचं खरं संशोधन आणि काम सुरु होत अशी त्यांची धारणा होती. तेथे सगळेच शिक्षक phd झाली असली तरी देखील प्रचंड झोकून देऊन सातत्याने काम करायचे आणि नवनवीन शोध लावायचे. ती प्रेरणा घेऊनच मी येथे आले, आणि माझं काम सुरु केलं. ह्या सगळ्या पार्श्ववभूमीमुळे माझे संवेदनाग्र अक्का अँटेना सतत ऑन असतात, चालूच असतात नकळत आणि विषय आपोआप समोर उभे ठाकतात.
त्यातच मला परवा एक माझ्या आधीच्या जुन्या विद्यार्थ्यांशी संबंधित बातमी कळली कि त्याने एक नवीन व्यवसाय / भलंमोठं दुकान सुरु केलं आहे आणि त्यात तो अंतर्देशीय अत्तर विकतो, शिवाय स्वतः नवनवीन प्रकारचे अनोखे अत्तर शोधून काढतो ई. वा, एक तर माझा विद्यार्थी, असा अनोखा व्यवसाय आणि त्यात संशोधन. बास मग काय त्या दिवशीपासून त्या दृष्टीने आपोआप डोकं चालायला लागलं. जेव्हा जेव्हा मी मोहोराचा सुगंध अनुभवते तेव्हा तेव्हा माझ्या मनात येतंच कि घरात खोलीत किंवा स्वयंपाक घरात वापरण्यासाठी मोहोराचा पर्फुम का नाही काढावा. नक्की आवडेल सर्वांना.
आता काहीच दिवसात आपण सर्व जण पिकलेले आंबे यथेश्च उपभोगणार आहेच त्याची निसर्गाने दाद घेतली आहे, तय्यारी सुरु केली आहे आधीच. सगळी आंब्याची झाडं मोहोराने अक्षरशः लगडली आहेत. आणि तो जो सुगंध पसरला आहे म्हणून सांगते, कि ज्याचं नाव ते. माझं अहो भाग्य कि ह्या ऋतूत मला अनेक दिवस हा अनोखा सुगंध अनुभवायला मिळतो कारण माझ्या कचेरीच्या रस्त्यावर दुतर्फा आमराई आहे. दररोज फक्त मी तो सुगंध अनुभवते पण गेले काही दिवस माझं लक्ष वेधलंय ते ज्या संख्येने आणि प्रमाणात मोहोर आला आहे. काही झाडं अगदी छोटी आहेत आकाराने आणि उंचीने पण संपूर्ण आच्छादलयं मोहोराने, पानं पण संपूर्णपणे झाकली गेली आहेत. तर काही झाडं वरिष्ठ नागरिक आहेत आणि थोडेसे मोहोर परिधान केलेले आहेत. काही असे काही तसे. आपण माणसं पण अशीच असतो नाही का? काही वैचारिक पातळीवर उच्च दर्जा गाठलेली, काही सातत्याने सुगंध पसरवणारी, काही ठराविक ऋतूत त्यांचा आभास दर्शवणारी, काही उंची लहान पण कीर्ती महान, काही शांत तर बाकी उग्र ई. पण सगळेच महत्वाचे. प्रत्येक जण आप आपल्या कुवतीप्रमाणे, स्वभावाप्रमाणे आनंद, सुगंध आणि ऊर्जा पसरवण्याचं कार्य करतं राहूया आणि समाधानी राहूया. प्रत्येक जण समाधानी असेल तर मग बघायलाच नको, नाही का. आनंदी आनंद गडे जिकडे तिकडे चोहिकडे....
बुधवार, २ मार्च, २०२२
मोहोर
याची सदस्यत्व घ्या:
टिप्पणी पोस्ट करा (Atom)
2459: Freshly Ground Nostalgia
The last time I visited a flour mill, I think I was in 5th standard or somewhere around that age. I had gone along with my father, mostly fo...
-
मी अनेक वर्षे एकाच संस्थेमध्ये कार्यरत होते. अखेरीस, मला एका नवीन इंजिनिअरिंग महाविद्यालयाची सुरुवात करण्यामध्ये हातभार लावण्याची सुवर्णसंधी...
-
माझ्या मुलाने भारतातील सर्वात आव्हानात्मक अभ्यासक्रम निवडल्यापासून, मला विद्यार्थ्यांसमोरील अडचणींची जाणीव झाली. मला खात्री आहे की अशा अडचणी...
-
परवा एक फोन आला. लहानपणापासून ओळख असलेली व्यक्ती. घरच्यांसारखीच. गप्पा सुरू झाल्या. बोलता बोलता त्यांनी अचानक विचारलं: “अजूनही लेक्चररच आह...
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा