माझी एक सख्खी मैत्रीण आहे. तिच्या मुलीने १२ वी नंतर हॉटेल मॅनेजमेन्ट चा कोर्से केला. त्या दरम्यान ३ / ५ आणि ७ तारांकित हॉटेल मध्ये तिला काम करण्याची सुवर्ण संधी प्राप्त झाली. ती सुवर्ण अनेक कारणांसाठी होती. एक म्हणजे विद्यार्थ्यांना अश्या भव्य दिव्य हॉटेल मधे राहायची संधी मिळाली. आता राहायलाच गेलेत म्हटल्यावर भोजन पण तारांकित पद्धतीचं. त्यानंतर "चेरी ऑन केक" म्हणजे घरच्या मंडळींना पण हॉटेल मधे येण्याची मुभा होती, किंबहुना त्यांना आवर्जून बोलावलंच होत. त्या नंतर तिने ह्या अश्या भन्नाट तारांकित हॉटेल मधे नोकरी पण पत्करली. मज्जाच मज्जा आणि भरपूर कष्ट, समाधान, पैसा, अनुभव प्राप्त होत होता. माझ्या मते ५ वर्ष काम केलं तिने ह्या पद्धतीने. आज खूप दिवसांनी तिची भेट झाली आणि H ते H झालेला फरक समजला, हॉटेल ते हॉटेल चे HR. जीवघेणी शर्यत, उगाचच विचित्र वातावरण, कामाचे तास, टांगती तलवार आणि बरेच काही होत ह्या पाठिमागे. पण आता तिचा स्वयंपाक घर, पाहुणे हाताळणे, आणि बाकी इतर गोष्टींचा अनुभव उपयोगी पडतोय नवीन लोक वेचायला, निवडायला ई. अहाहा. मस्त स्थानांतर / रूपांतर आणि बरेच काही, पटलं मला, योग्य निर्णय. तिच्या पुढील उज्वल भविष्यासाठी शुभेच्छा.
कोणत्याही टिप्पण्या नाहीत:
टिप्पणी पोस्ट करा