संस्कार आणि काळजी

मी जिला अगदी ३ एक महिन्यांची असल्यापासून बघितलं ती आता दहावीत आहे ह्या वर्षी. तिला माझ्या पायांची स्थिती ठाऊक आहे. सध्या नवरात्री निमित्य श्री. रामरक्षा पठण सुरु आहे, ते संपल्यावर मला आवर्जून येऊन विचारते हे पिल्लू, मावशी तुम्हाला मी सोडून देऊ का घरापर्यंत? हे तीच कालच वाक्य होत, आज तर चक्क आली कुठून तरी धावत पळत आणि आली कि मला सोडायला न विचारात. आणि इतक्या विविध विषयावर बोलली, आंबे, आजोबा-आजी, माझा मुलगा, आजोबांचं घर, दहावीची परीक्षा, पायांची चौकशी ई. वा वा च. इतकं भावलं ना मनाला ते माझ्या, तिच्या आईला ताबडतोब कळवलं मी. आईच्या अंगावर मूठभर मास नक्कीच चढलं असणार ह्यात शंकाच नाही. ह्यातून दिसतात / झळकतात संस्कार, आई-वडिलांनी शिकवलेले आणि त्यावर तिने उभारलेला मनोरा. ह्या पिढीतल्या तिला माझी काळजी करण्याचं काय कारण? पण नाही. तिच्यातला हा गुण तिला नक्कीच खूप पुढे घेऊन जाईल ह्यात शंकाच नाही. तशी ती फारच हुशार मुलगी आहे, कविता करते, गाते, स्तोत्र सगळी तोंडपाठ आहेत आणि बरेच काही अजून वाखाणण्यासारखे गुणधर्म आहेतच. तिच्या पुढील सगळ्या टप्पांसाठी खूप शुभेच्छा आणि मनापासून धन्यवाद तिला, तिच्या विचारांना, आणि कृतीला देखील.